samgönguáætlun fyrir árin 2026--2040 ásamt fimm ára aðgerðaáætlun fyrir árin 2026--2030.
Frú forseti. Það verður auðvitað spennandi að fylgjast með þessu máli um innviðafélagið nú þegar það kemur hingað inn í þingsal og hvernig á að standa að þessu öllu saman. Það er ljóst að þegar málið kom fram og hæstv. innviðaráðherra mælti fyrir því hérna í vetur komu viðbrögð frá lífeyrissjóðunum, sem eru kannski öflugustu fjárfestarnir í svona verkefni. Lífeyrissjóðirnir hafa verið að leita að langtímaverkefnum sem gætu ávaxtað fjármagn í kannski 30, 40 ár, einstök verkefni. Lífeyrissjóðirnir vilja hafa þetta þannig upp sett að hver framkvæmd sé með sína arðsemi, að þetta sé ekki sett í vafningshugsun, að það séu ekki settar margar framkvæmdir undir eitt verkefni heldur að hvert og eitt verkefni standi undir sér á eigin forsendum. Það er skýrt. Þess vegna er áhugavert og mikilvægt, held ég, fyrir þessa löggjöf um innviðafélagið að það sé þá skýrt hvernig eigi að koma til móts við íslensku lífeyrissjóðina og kannski erlenda sjóði sem hefðu hug á að koma inn í fjárfestingar í innviðaframkvæmdum á Íslandi með sambærilegum hætti og við þekkjum frá Færeyjum, erlenda sjóði sem eru að fjárfesta þar. Þetta er kannski lykilatriðið. Þetta er svolítið laust í reipunum enn þá hvernig á að fara með þetta og einstakar fjárfestingar í gegnum dótturfélögin og þá hugmyndafræði. Ég tek svo sannarlega undir þau sjónarmið hv. þingmanns, sá sem hér stendur hefur náttúrlega haft miklar efasemdir um ýmis ohf. á Íslandi og kannski sérstaklega Isavia, að þarna virðist eiga að vera fagleg stjórn yfir innviðafélaginu óháð framkvæmdarvaldinu sem á að bera ábyrgð á þessu fyrirtæki eða félagi, og þar með að ákveða í hvaða fjárfestingar eigi að fara. Þannig að þarna er svolítill aðskilnaður frá stjórnmálum í landinu og framkvæmdarvaldinu í því hvernig yrði staðið að því hvaða fjárfestingar ná brautargengi í gegnum þessa hugsun.
