158. löggjafarþing — 3. fundur,  10. sept. 2026.

fjárlög 2027.

1. mál
[18:42]
Horfa

Guðrún Hafsteinsdóttir (S):

Virðulegi forseti. Í gær lagði forsætisráðherra áherslu á að ríkisstjórnin stæði með fjölskyldum og ungu fólki sem vill eignast heimili. Þá hljótum við að skoða hvernig fjárlögin styðja það markmið. Nú á að lækka endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu við íbúðarhúsnæði úr 35% í 20%. Ríkissjóður á að fá 3,6 milljarða kr. í viðbót með þessari breytingu. Þetta þýðir að það verður dýrara að byggja og það verður dýrara að halda íbúðum við. Byggingariðnaðurinn er sveiflukennd grein. Fyrirtækin þurfa að taka ákvarðanir um fjárfestingar með margra ára fyrirvara. Þau þurfa að geta treyst því að stjórnvöld haldi rekstrarumhverfinu stöðugu. Á næstu fimm árum er þörf fyrir rúmar 20.000 íbúðir. Það gerir 4.100 íbúðir á ári og þótt tímabundið safnist upp óseldar íbúðir megum við ekki missa sjónar á því að áfram þarf að byggja. Ef uppbyggingin fer í frost getur það skapað nýjan húsnæðisskort síðar. Ákvarðanir sem teknar eru í dag ráða því hvaða íbúðir verða til eftir nokkur ár. Þess vegna eiga stjórnvöld að draga úr sveiflunum og þegar hægir á framkvæmdum er sérstaklega mikilvægt að bæta ekki við kostnaði sem getur orðið til þess að næsta verkefni fari aldrei af stað.

Sjálfstæðisflokkurinn vill að fólk og fyrirtæki geti gert áætlanir og skipulagt framtíðina og staðið við þær áætlanir. Stöðugt rekstrarumhverfi er líka hagsmunamál unga fólksins sem bíður eftir að eignast heimili. Hvernig ætlar forsætisráðherra að tryggja áframhaldandi uppbyggingu þegar ríkisstjórnin sjálf hækkar kostnaðinn og breytir forsendum þeirra sem eiga að byggja framtíðarhúsnæðið?