08.03.1909
Efri deild: -1. fundur, 21. löggjafarþing.
Sjá dálk 391 í B-deild Alþingistíðinda. (146)

6. mál, aðflutningsgjald

Kristinn Daníelsson:

Eg skal ekki lengja umræðurnar mikið um þetta mál, en að eins leyfa mér að segja örfá orð.

Það hlýtur að vera áhugamál löggjafarvaldsins og þá líka þessarar háttv. deildar, að þau lög, sem hér ræðir um, eins og öll önnur, nái sem bezt tilgangi sínum. Nú er það ekki tilgangur þessara laga, að einstakir menn ábatist fyrir þau stórmikið á kostnað landsjóðs og standi í samkepni við aðra miklu betur að vígi, sem hvorttveggja mun eiga sér hér stað fyrir atvik, sem aldrei var til ætlast að fyrir kæmi.

Eg gat þó ekki greitt atkv. með frv. eins og það kom frá Nd., því eg lét mér skiljast, að það væri brot á venjulegum reglum, að láta lög verka aftur fyrir sig, auk þess, sem frumvarpið ekki fyrirbygði misréttið í samkepninni. Nú er með þessari tillögu ráðin bót á þessu hvorutveggju. Þegar lagður er skattur á allar birgðir jafnt, þá verka lögin ekki aftur fyrir sig og koma jafnt niður á öllum, og mun eg því greiða atkv. með tillögunni.

Það, sem háttv. 5. kgk. þm. talaði um grimd, getur alls ekki komið til greina. Það mælir engin sanngirni með, að þeim mönnum, sem þetta ætti að eiga við, haldist uppi að ná óvæntum gróða á kostnað landsjóðs. Slíkt mætti miklu fremur kalla grimd, að láta þá sópa fé í vasa sinn meðan aðrir sætu hjá.