01.04.1909
Efri deild: -1. fundur, 21. löggjafarþing.
Sjá dálk 918 í B-deild Alþingistíðinda. (788)

67. mál, úrskurðarvald sáttanefnda

Gunnar Ólafsson:

Eg vil ekki láta þess ógetið að mér finst nefndinni hafa misheppnast í því, að ráða til þess, að þetta frumv. verði felt. Og það því fremur sem 2 lögfræðingar hafa átt sæti í henni; þeir hefðu átt að sjá hve hér var um gott og nauðsynlegt mál að ræða. Eg þykist vita að sýslumenn hafi heldur ekkert á móti því að losast við að gefa sig við þessum smámálum, einkum þar sem það miðar aðallega að því að gera réttarfarið einfaldara. Ef þetta frumv. gengi í gegn, yrði miklu hægra að innheimta lágar skuldir. Og eg skil ekki þær fjarstæður nefndarinnar, að það geti verið hættulegt að fela sáttanefndum þessi verk, því að því er svo varið, að í sáttanefndum sitja oftast vandaðir og góðir menn, vanalegast presturinn og svo einhver valinkunnur maður í sáttaumdæminu Það er óhugsandi, að þessir menn mundu dæma miklu ver um þess konar smámál heldur en reglulegir dómarar. Í nefndarálitinu er talað um, að nefndin vilji ekki ríra gildi sáttanefndanna með þessu og er það vitanlega skakt, því að mér sýnist hitt vera að ríra gildi þeirra, að fela þeim ekki að leggja fullnaðarúrskurð á þessi mál trúa þeim ekki til þess. Og það gerir einmitt sáttanefndirnar þýðingarminni, að þær hafa ekkert vald samkvæmt lögum.

Eg skal ekki fjölyrða frekar um þetta en að eins vona að háttv. deild samþykki frv. Því reiddi vel af í Nd., og þar eru þó líka lögfræðingar, engu síðri en hér, sem ekki þótti varhugavert að samþykkja það.