15.03.1911
Efri deild: -1. fundur, 22. löggjafarþing.
Sjá dálk 964 í B-deild Alþingistíðinda. (2698)

11. mál, vantraust á ráðherranum

Ráðherra (Kr. Jónsson):

Eg skal leyfa mér að skýra hv. deild frá því, að eg hefi í morgun fengið svohljóðandi símskeyti frá stjórnarskrifstofunni í Höfn:

„Deres til Hans Majestæt Kongen sendte telegrafiske Indstilling om Udnævnelse af Justitiarius Kristján Jónsson til Islands Minister og Entledigelse i Naade og med Pension af Minister Björn Jónsson, bifaldet af Hans Majestæt Kongen Amalienborg, 14. Martz.

Bestalling for Justitiarius Kristján Jónsson, til at være Minister for Island, underskreven af Kongen samtidig.

Krabbe“.

Þetta er í íslenzkri þýðingu svohljóðandi:

„Tillaga yður, símuð til Hans Hátignar konungsins, um að jústitiarius Kristján Jónsson verði skipaður ráðherra Íslands, og um að ráðherra Birni Jónssyni verði veitt lausn og með eftirlaunum, er samþykt af hans Hátign konunginum, á Amalíenborg þ. 14. marz.

Skipunarbréf fyrir justitiarius Kristján Jónsson, til að vera ráðherra fyrir Ísland, samtímis undirritað af konunginum.

Krabbe“.

Um leið og eg tilkynni þetta, vil eg leyfa mér að segja örfá orð í þessari deild, sem eg hefi setið í svo mörg ár. Hún þekkir mig, hugsunarhátt minn, vegi mína og framferði, því að hér hefi eg verið öll þau ár, sem eg hefi setið á þingi. Þykist eg því mega vænta þess, að deildin sýni mér fremur velvilja en hitt. Að því er snertir útnefningu mína, skal eg geta þess, að er eg undirgekst að taka að mér ráðherraembættið, hafði eg ástæðu til að ætla, og get enn álitið, að eg hafi mátt reiða mig á stuðning meiri hluta þingmanna. Eg hafði ástæðu til að ætla að eigi færri en 23. þm. myndu styðja mig, eða að minsta kosti eigi amast við mér sem ráðherra. Eg hygg því að óhætt sé að fullyrða, að hér hafi þingræði eigi verið traðkað eða að neinu leyti misboðið. Eg tek þetta fram vegna þess, sem fram hefir komið síðan í gær af hálfu nokkurra þingmanna. — Sem ráðherra mun eg kosta kapps um að koma á friði og ró í landinu. Ófriðaröldum þeim er yfir landið hafa gengið um síðastliðin ár verður að lægja. Það er hið nauðsynlegasta, hið eina nauðsynlega í bráðina. — Hin pólitísku stórmál ættu að fá að hvíla sig, liggja niðri um nokkur ár. Við ættum að reyna að eyða deilum í landinu, og hugsa meir um hvað landi og lýð sé gagnlegast. — Á þessu þingi mun eg stuðla að því af fremsta megni, að viðunanleg fjárlög verði samþykt, og að hagfeld stjórnarskrárbreyting nái fram að ganga. Verður þá þingið að sjálfsögðu rofið. En eg lýsi því yfir, að þó engin stjórnarskrárbreyting verði samþykt, þá hefi eg alt um það ásett mér að rjúfa þingið, til þess að þjóðinni gefist færi á að láta í ljós álit sitt um þá atburði, er hér hafa gerst. Það er hún, sem á að leggja dóm á þá.