01.05.1911
Sameinað þing: -1. fundur, 22. löggjafarþing.
Sjá dálk 104 í B-deild Alþingistíðinda. (61)

87. mál, fjáraukalög 1910 og 1911

Gunnar Ólafsson:

Eg hefi leyft mér að koma fram með breytingartillögu á þingskjali 915. Svo lítur út nú, sem Vestmanneyjar eigi ekki að fá neitt hraðskeytasamband á þessu þingi.

(Augúst Flygenring: Hverjum er það að kenna?)

Deildirnar hafa togast á í þessu máli. Efri deild felt það sem neðri deild hefir samþykt; það er því í óefni komið og lítur svo út, sem háttvirtum heimastjórnarmönnum sé áhugamál að fella þetta mál.

(Jón Jónsson frá Múla: Móti betri vitund, móti betri vitund).

Loftskeytin eru að mörgu heppilegri með tilliti til kostnaðar, og þá ekki sízt viðhaldskostnaður, og eins hve miklu meira fæst fyrir þau.

Ef tillaga mín kemst að, er fengið samband milli Reykjavíkur og Vestmanneyja og þeirra landshluta, sem lengst mega bíða, ef um síma er að ræða.

Til þess að koma Vestmannaeyjum og Skaftafellssýslum í samband við landsímann þarf ekki nema 60 þúsund krónur, en verði sími lagður, þarf helmingi meira fé. Landsímastjórinn hefir áætlað, að síminn milli Garðsauka og Víkur kosti 35 þúsundir króna, milli Garðsauka og Vestmanneyja 37—40 þúsundir, verða 72—75 þúsundir.

Nú er svo til ætlast af sumum, að loftskeytastöð sé sett á stofn í Reykjavík, og er búist við að hún kosti 60 þúsundir; verða þetta þá yfir 130 þúsundir. Með þennan mikla kostnað fyrir augum verð eg að álíta, að fullkomið loftskeytasamband. sé miklu betra.

Það hefir einnig oft verið bent á, hvað hættulegt er, að sími milli lands og eyja slitni. Það er ein af aðalorsökunum til þess að eg hallast frekar að loftskeytasambandinu. Þó að loftskeytasamband sé lítilsháttar stirðara í vöfunum, þá er það víst samband, þar sem hitt getur verið stopult. Þar sem þetta mál er marg-rætt, bæði nú á þessu þingi og áður, sé eg ekki ástæðu til að fara frekar út í það að sinni, meðan andmæli koma ekki. Má líka telja víst, að ræður um það hér í dag hafi ekki mikil áhrif, þar sem atkvæði munu vera nokkuð ákveðin.