14.08.1912
Efri deild: 24. fundur, 23. löggjafarþing.
Sjá dálk 122 í B-deild Alþingistíðinda. (134)

32. mál, merking á kjöti

Þórarinn Jónsson (framsögumaður):

Eins og nefndarálitið ber með sjer, þá hefur nefndinni borið saman um, að málið eigi að ná fram að ganga. Mál þetta lá fyrir síðasta þingi, en var þá ekki útrætt. Nú hefur frumv. verið talsvert breytt frá því, sem þá var. Þá var ætlazt til þess, að ýmsir menn, sem stjórnin skipaði, mættu fást við merkingu á kjöti, ef þeir hefðu tekið próf hjá dýralækni, en hjer er það ákveðið, að enginn megi það um hönd hafa nema lögskipaðir læknar landsins, einnig með sömu skilyrðum, að hafa tekið próf hjá lögskipuðum dýralækni. Auðvitað má þrátta um, hve heppileg sú breyting er; þó má telja það fullvíst, að sýnna sje læknum en öðrum um það, að allir þrifnaðarhættir sjeu við hafðir við meðferð kjötsins, þó verið geti, að þeir eigi að sumu leyti óhægara með að sinna kjötmerkingu en aðrir, en þó mun það engan veginn verða að vandræðum.

Nú sem stendur er alt kjöt merkt, sem dýralæknar landsins ná til. Það kjöt er um leið komið í hærra verð en ella, og ómögulegt, að kjöt frá öðrum stöðum á landinu geti staðizt samkeppni við það. En þessu verður að kippa í lag, þar sem hjer er um að ræða megnið af afurðum landbúnaðarins, og því auðsætt, hve miklu það varðar, að hvervetna á landinu sje mönnum gert mögulegt, að tryggja það, að allir standi jafnt að vígi á markaðinum hvað þetta snertir. Hve mikið próf hjá dýralækni hefur að þýða, sjest á því, að mjer er kunnugt um, að kaupmaður hefur fengið lækni til þess að merkja kjöt. En þegar til sölunnar kom, var þetta álitinn hjegóminn einber, og kjötið jafnvel fjell í verði fyrir vikið, því dýralæknis vottorð vantaði um, að hann bæri þar á fult skyn. Hjer þarf því jöfnuður að komast á um land alt, og það álítur nefndin geti orðið, ef frumv. nær fram að ganga.

Nefndin hefur leyft sjer að gera beytingu á frumv.: þar sem læknum var skipað, að taka próf hjá dýralæknum í Reykjavík og á Akureyri, þá vill hún, að próf megi taka hjá hvaða lögskipuðum dýralækni sem er. Það er viðfeldnara og þægilegra fyrir lækna, að sækja til þess dýralæknis, sem næstur er. Því síðarmeir munu fleiri dýralæknar hafa aðsetur og embætti hjer á landi en nú er. Einnig leggur nefndin til, að stjórnarráðið fyrirskipi með reglugerð, hvernig prófum þessum sje háttað.

Annars ætla jeg ekki að lengja umræðurnar frekar. Vona, að frumv. fái greiðan framgang hjer í deildinni.