24.07.1913
Efri deild: 15. fundur, 24. löggjafarþing.
Sjá dálk 258 í B-deild Alþingistíðinda. (1707)

35. mál, ný nöfn manna og ættarnöfn

Guðmundur Björnsson:

Í sjálfu sjer hef jeg ekki á móti brtill. á þgskj. 160. Þó vildi nefndin ekki taka ákvæði hennar upp í frv., því hún sá fyrir, að það mundi valda verulegum óþægindum. Hjer eru í bæ búsettir fjöldamargir útlendingar, Almenningur þekkir eftirnafn margra þeirra en fornafn fáir. Hjer er Kristensen apotekari, ekki veit jeg fornafn hans: Kaaber alkunnur maður hjer í bæ, en ekki kann jeg að nefna fornafn hans; sama er um Fridriksen hinn norska, og svona mætti halda áfram að telja til að sýna fram á, hvílíkum óþægindum það gæti valdið, að rita ávalt fornöfn manna á undan föðurnafni eða ættarnafni í opinberum skrám eða skýrslum. Það hefði verið vandkvæðalaust að samþykkja brtill. ef í henni hefði staðið: „Ávalt skal rita fornöfn manna á undan föðurnafni en ekki ættarnafni“; þá hefði átt að rita í opinberar skrár og skýrslur: Jón Jónsson, en aftur á móti Christensen, Alfred. Þetta hefur líka alt af verið gert hjer, þangað til fyrir einum tveimur árum. Íslenzku nöfnin voru rituð að íslenzkri venju, en útlendu nöfnin eins og erlendis tíðkast, enda er það langþægilegast. Að endingu vildi jeg mælast til, að brtill. á þgskj. 160 væri borin upp í tvennu lagi til atkvæðagreiðslu, og að fyrri hlutinn væri: „Í öllum opinberum skrám og skýrslum skal ávalt rita fornöfn manna á undan föðurnafni“, en síðari liðurinn: „eða ættarnafni.“ Mundi jeg þá greiða atkv. með fyrra hlutanum en ekki síðara.