04.08.1913
Neðri deild: 25. fundur, 24. löggjafarþing.
Sjá dálk 710 í C-deild Alþingistíðinda. (523)

86. mál, aðflutningsbann á áfengi

Flutningsm. (Lárus H. Bjarnason):

Ekki skil eg, að nokkur maður, sem hlyntur er bannlögunum, hvort sem hann er bindiamaður eða ekki, geti haldið því fram í alvöru, að þetta frumv. miði að því að bregða fæti fyrir lögin. Þvert á móti: alt frumvarpið miðar að því að bæta þau. Með 1. gr. er loku skotið fyrir það, að stjórnin geti veitt nokkrum öðrum undanþágu en þeim, sem nefndir eru í lögunum. Er það ekki nokkurs vert að girða fyrir það, að stjórnin geti veitt óheimilar eða vafasamar undanþágur frá lögunum svo sem kvisast hefir, að stjórnir hafi gert, þar á meðal varðskipinu. Er það einskis vert að girða fyrir það, að hægt sé að taka áfengi á floti, eins og 2. gr. frumv. kveður á um? Er það að vinna á móti. bannlögunum, að færa lágmark sektanna úr 50 kr. upp í 100 kr., eins og 3. gr. frumv. fer fram á? Er það loka að vinna á móti bannlögunum, að leggja til, að þessi lög öðlist gildi þegar er konungur hefir undirskrifað þau, eins og farið er fram á í breyt.till. á þgskj. 229? Ef ekki eru ráðnar þessar bætur á bannlögunum, þá eru þau ónýt.

Af þessum ástæðum er mér óskiljanlegt, að nokkur bannvinur sé andstæður þessu frumv. eða vilji draga það á langinn með því að skipa nefnd í það. Engin ástæða er til að óttast brot frá þeirra hálfu, sem undanþága er veitt, því að ef svo færi, að þeir samt brytu lögin, þá yrðu þeir kvaddir heim. Eins og eg tók fram, er mér ekki fast í hendi um miðhluta 1. gr. og býst jafnvel við, að greiða atkvæði með br.till. um, að fella burt þann hluta gr., þótt eg persónulega hafi ekkert á móti honum. Mér virðist hv. þm. Dal. (B. J.) gera lítið úr Generalstaben, en það þykir mér ómaklegt, því að hann vinnur landi voru þarft verk, fult svo þarft sem viðskiftaráðunauturinn.

Hæstv. ráðherra vildi láta fella burtu 4. gr. frumv. Eg legg ekki mikið upp úr, hvort hún verður Samþykt eða ekki, en yfirleitt álit eg það betra fyrir almenning, að viðaukar og breytingar á lögum séu tekin upp í þau og þau endurprentuð þannig breytt, enda þótt það hafi í för með sér dalítið ómak fyrir stjórnina.