05.08.1913
Neðri deild: 26. fundur, 24. löggjafarþing.
Sjá dálk 724 í C-deild Alþingistíðinda. (533)

43. mál, samþykktir um hringnótaveiði

Ólafur Briem:

Eg ætla að eins að fara örfáum orðum um br.till. mínar á þgskj 264. Í aðalefni málsins ætla eg ekki að blanda mér, ætla að láta framsögumennina deila um það.

Í breyt.till. minni er farið fram á, að sýslunefnd Skagafjarðarsýslu sé líka gefin heimild til þess að gera samþykt um hringnótaveiði á Skagafirði. Því eg get ekki séð, að það sé nokkur frekari ástæða til þess að neita Skagfirðingum um þessa heimild, heldur en Eyfirðingum.

Háttv. framsögum. minni hl. (M. Ól.) hélt því fram, að allar samþyktir, sem hefðu verið gerðar viðvíkjandi fiskiveiðum, væru að meiru og minna leyti gagnslausar og að ekki væri hægt að byggja á neinum tilraunum, sem gerðar hefðu verið í þá átt. vil eg þá vitna til samþyktar, sem gerð hefir verið í Skagafirði. Var þar fyrir allmörgum árum samþykt reglugerð um veiðiskap í Drangey, og hefir henni verið fylgt nú í aldarfjórðung. Þessa reglugerð Settu Skagfirðingar sjálfir, vegna þess að þeir álitu hana alveg bráðnauðsynlega. Og með því að öllum kom saman um, að þessi reglugerð væri nauðsynleg, þá hefir henni verið rækilega framfylgt — þangað til í fyrra að einn maður skarst úr leik og vildi ekki hlýða ákvæðum hennar. Og því var það, að á þinginu í fyrra var leitað lagaheimildar til að gera slíka samþykt, er að allra dómi hefir gefist mætavel.

Annars ætla eg ekki að gera þetta að neinu kappsmáli, en ekki mundi það mælast vel fyrir, ef Alþingi setti sig á móti því að almenningur mætti setja sér lög, sem ekki grípa yfir aðra en þá eina. Og þó hægt sé að segja, að sumar samþyktir hafi gefist misjafnlega, þá er það þó ekki víst að svo verði um allar, og því sýnist það vera bezta ráðið, að lofa reynslunni að skera úr, hvernig þær samþyktir gefast, sem hér er um að ræða.