13.01.1917
Sameinað þing: 4. fundur, 27. löggjafarþing.
Sjá dálk 56 í B-deild Alþingistíðinda. (695)

42. mál, dýrtíðaruppbót handa embættis- og sýslunnarmönnum landssjóðs

Magnús Pjetursson:

Jeg verð að gera aths. við það, sem hv. 1. þm. Arn. (S. S.) sagði, að nefndin ljeti rigna jafnt yfir rjettláta og rangláta, tæki ekki tillit til ástæðna. Eg tel það einmitt galla, að hún hefir ekki gjört þetta. Hún hefir ekki farið eftir hækkun vöruverðs, heldur efnum og ástæðum, þar sem hún miðar við vissar prósentur, sem fara lækkandi eftir því, sem launin hækka. Það er því alveg vísvitandi rangt hjá hv. 1. þm. Árn. (S. S.) og hv. þm. Borgf. (P. O.), að nefndin hafi ekki tekið tillit til efna og ástæðna. Það er rauði þráðurinn í öllu starfi nefndarinnar. Hv. þm. Borgf. (P. O.) sagði, að þeir ætti sjálfir að sjá sjer farborða, sem nógu hefðu úr að spila. Einmitt það sama og nefndin gjörir ráð fyrir. Þetta er því að eins yfirskots ástæða til að greiða atkv. móti till. Það getur verið gott að bíða næsta þings, og jeg býst við að tillögur yrðu þá allar betur yfirvegaðar. En þótt stjórnin vildi alt á sig leggja til að athuga málið sem best, þá verður það ekki látið í askana, og engin hjálp fyrir þá, sem nú þurfa hjálpar. Segja má að þeir geti fengið lán til sumarsins. En jeg býst ekki við að lánstraust launamanna myndi aukast, ef þeim væri neitað um þessa uppbót. Jeg verð að segja, að jeg varð hissa, er jeg heyrði ræðu hins hv. 1. þm. N.-M. (J. J.) Jeg hefði talið honum sæmilegra, að bera fram brtt. en að segja : „Klipt er það, skorið er það“, og vilja fella málið. Jeg kann ekki við, að sagt sje, að Ed. hafi sýnt stífni. Hv. þingmenn hafa í sameinuðu þingi rjett til að bera fram brtt., ef þeim líka ekki að gjörðir Ed. Mjer finst þetta í áttina til að vilja svifta Ed. tillögurjetti um málin. Ef menn ætla að fella þetta mál, og skella svo skuldinni á Ed., þá væri hægt að kenna Ed. um það, ef hún hefði, sem einn maður, fylkt sjer móti sanngjörnum brtt. Eg get því ekki trúað, að þeir menn, sem í öðru orðinu telja sanngjarnt að veita dýrtíðaruppbót, segi nei við till. þeirri, er hjer liggur fyrir. Það getur ekki orðið þeim til sóma.