27.07.1917
Efri deild: 16. fundur, 28. löggjafarþing.
Sjá dálk 669 í C-deild Alþingistíðinda. (2952)

86. mál, innheimta og meðferð á kirknafé

Flm. (Eggert Pálsson):

Jeg get ekki sjeð neina nauðsyn á, að skipuð sje nú nefnd í málið, fremur en við 1. umr. Þá mælti enginn þm. með nefndarskipun, nje var þeirrar skoðunar, að hennar væri þörf, svo að mjer væri kunnugt. Nú hefir hæstv. forsætisráðh. bent á, að rjettara muni að vísa málinu í nefnd. Jeg hefi að vísu ekkert á móti því, ef háttv. deild álítur slíkt nauðsynlegt. En jeg fæ ekki sjeð, að þörf sje á nefndarskipun vegna stefnubreytingar, sem felist í frumvarpinu. Jeg hefi ekki orðið var við, að nein sjerstök stefna hafi rutt sjer til rúms í kirkjumálum hjer á landi. Reyndar hefir dálítið bólað á tilhneigingu til aðskilnaðar ríkis og kirkju. En hvorki þing nje stjórn hafa unnið neitt að þeim skilnaði. Stefnan hefir verið að láta móka í sama farinu. Og það samband, sem nú er milli ríkis og kirkju, mun standa um hríð. Jeg sje þess vegna ekkert því til fyrirstöðu, að landssjóður beri ábyrgð á fje hins almenna kirkjusjóðs. Það er að mínum dómi ekki rjett að skylda kirkjurnar til þess að leggja fje í sjóð, sem enga aðaltryggingu hefir að baki sjer. En með þessu lagafrumvarpi er landssjóði gert að skyldu að ábyrgjast fjeð.

Jeg skal ekki þrátta frekar um þetta mál. Ef hæstv. forsætisráðherra gerir það að tillögu sinni, að frumvarpinu sje skipað í nefnd, þá sætti jeg mig við það. En þá er að ráða fram úr, til hvaða nefndar skuli vísa því. Úr því að jeg hefi ekki stungið upp á nefnd í málið áður, mun jeg ekki heldur gera það að þessu sinni.