08.07.1919
Neðri deild: 4. fundur, 31. löggjafarþing.
Sjá dálk 653 í B-deild Alþingistíðinda. (351)

32. mál, sala á hrossum til útlanda

Atvinnumálaráðherra (S. J.):

Það er vonandi, að þau þurfi ekki að vera mörg hjer eftir þau frv., sem stjórnin leggur fyrir hið háa Alþingi í tilefni af ófriðnum. Er óskandi, að þetta verði hið síðasta.

Frv. þetta er bráðabirgðalög, sem gefin voru út áður en horfur voru á, að draga mundi saman með stórþjóðunum áður en þing kæmi saman, og útlit var fyrir, að stjórnin yrði að gera ráðstafanir um verslunarviðskifti við útlönd.

Tildrögin voru þau, að bestur markaður fyrir hross var í Danmörku, og útflutningsleyfi til annara landa fekst ekki. Það voru húsmannafjelögin dönsku, sem keyptu valin hross, og seldust þau vel. Barst hingað í vor tilboð frá danska landbúnaðarráðuneytinu um útvegun á hrossum, og var þess óskað, að stjórnin hefði sömu meðferð og síðastliðið ár. Jafnframt komu og fram raddir um það innanlands, að æskilegt væri, að stjórnin tæki einkasölu á hrossum út úr landinu. Þess vegna voru lög þessi gefin út.

Jeg sje svo ekki ástæðu til að fara fleiri orðum um mál þetta, enda er háttv. þm. S.-Þ. (P. J.) því kunnugri en jeg. En það má taka fram, að landsmenn, þeir er hross hafa til sölu, fella sig vel við það, að stjórnin hafi einkasölu á þeim. Eins álitlegur markaður fekst ekki í öðrum löndum, svo sem Noregi og Svíþjóð, eins og þarna var vænst að stæði til boða. Í ástæðum frv. er og bent á, að örðugt sje um nógan skipakost til útflutnings.

Jeg hefi farið um frv. þetta svo mörgum orðum vegna þess, hve greinargerðin er stutt. Óska jeg, að frv. fái að ganga til 2. umr. og verði falið landbúnaðarnefnd til athugunar.