31.07.1919
Neðri deild: 22. fundur, 31. löggjafarþing.
Sjá dálk 1156 í C-deild Alþingistíðinda. (3740)

100. mál, sala á nokkrum hluta heimalands Auðkúlu

Flm. (Þórarinn Jónsson):

Mjer kom það ekki á óvart, þó að gola þyti á þessum skjái. Hv. þm. (M. Ó.) hefir ekki mátt heyra nefnd kaup á jörðum, án þess að þjóta upp til handa og fóta.

Hv. þm. (M. Ó.) byrjaði mál sitt á þeirri staðhæfingu, að jeg hefði enga afstöðu tekið til málsins. En þetta er ekki rjett. En þótt jeg væri hlyntur sölu þjóðjarða, þá hefi jeg verið því mótfallinn, að jarðir væru bútaðar niður í smákot, eða allur okkar búskápur gerður að einyrkjabúskap, eins og stefna hefir verið uppi um. Jeg hygg, að það sje affarasælast fyrir þjóðina, að stórbúin sjeu sem flest í landinu. En þó að jarðarskiki sá, sem hjer um ræðir, væri seldur, mætti reka allstórt bú á heimajörðinni eftir sem áður. — Hjer reynir því á þær skoðanir, hve róttækar þær hafa verið, að fjölga býlum í landinu.

Hann (M. Ó.) taldi mig vera háskagrip, að vilja sólunda þannig eignum landssjóðs, og í því sambandi þakkaði hann það sjálfum sjer, að ein af bestu jörðum landssjóðs hefði ekki verið seld. Jeg hygg, að hv. þm. (M. Ó.) fái að líta mynd sinna eigin verka á þessari jörð, áður en langt um líður, því að jeg býst helst við, að hún leggist innan skamms í eyði. Þessu hafði jeg spáð, og þm. (M. Ó.) mun síðar sjá, hvor okkar reynist þar sannspárri.

Honum þótti kynlegt, að menn skyldu vilja sækjast eftir að búa á þessum tímum, þar sem allir þættust tapa á landbúnaði. Þetta er í sjálfu sjer engu dularfyllra en að menn kaupa skip til þess að gera út, þótt þeir þykist tapa á útgerðinni. En annars er það svo, að þó að einhver erfiðleikaalda gangi yfir landbúnaðinn, þá verður framtíð hans ekki dæmd eftir því. Þetta finna landbúnaðarmenn. En þar, sem alt er í grænum sjó, er ekki að búast við neinni skynsamlegri ályktun.