20.02.1920
Neðri deild: 8. fundur, 32. löggjafarþing.
Sjá dálk 105 í B-deild Alþingistíðinda. (151)

8. mál, þingmannakosning í Reykjavík

Forsætisráðherra (J. M):

Því hefir verið hreyft, að það sje stjórninni að kenna, að höfðatalan hefir verið aðalumræðuefni manna, eða kjósendatalan. Jeg get vel játað þessa sök á mig. Auðvitað byggir stjórnin hjer á kjósendatölu, af því að það er skoðun mín, að þingmannatalan eigi að standa í rjettu hlutfalli alstaðar við kjósendatölu. Það er satt, að áður var kjördæmaskipunin bygð á öðru, stjettum og atvinnuvegum, en jeg veit ekki betur en að alstaðar sje horfið frá þessu, og hjá þeim þjóðum, er lengst eru komnar í þessum efnum, bygt að eins á kjósendafjölda. Sumstaðar er þetta svo nákvæmt, að það er ákveðið, að bæta skuli við þingmönnum eftir því sem kjósendum fjölgar, þannig, að ávalt komi einn þingmaður á ákveðna tölu fulla. Enda hygg jeg erfitt að byggja á öðru, svo að nokkur skynsemd sje í. Óframkvæmanlegt að skipa hjer þingmönnum eftir atvinnuvegum.