17.02.1920
Neðri deild: 5. fundur, 32. löggjafarþing.
Sjá dálk 223 í B-deild Alþingistíðinda. (341)

14. mál, stimpilgjald

Sigurður Stefánsson:

Það sæti illa á mjer að mæla á móti þessu frumvarpi. Það væri þá helst það, ef nokkuð væri að, að of lítill skattur væri lagður á þær vörur, sem hjer er um að ræða, 10%, eins og gert er með frv. þessu.

Með því að fjárhagur landsins er góður, sýndist má ske, sem ekki væri þörf á þessum skatti, en þó mun fjárins þörf að ýmsu leyti.

Jeg vildi skjóta því til þeirrar háttv. nefndar, sem þetta mál fær til meðferðar, hvort ekki mundi vera ástæða til að athuga, hvort ekki ætti að hefta innflutning á þessum vörum. Finst mjer, sem slíkt gæti vel komið til greina. (M. G.: Það er verið að því). Innflutningur á slíkum vörum gengur alveg fram úr hófi. Mun ekki hægt að hefta hann með öðru en því, að löggjafarvaldið taki þar fram fyrir hendurnar á mönnum. Jeg tel fylstu ástæðu til að takmarka þennan óþarfa innflutning. Búðir spretta upp hvarvetna, sem ekki selja neitt af þeirri vöru, sem landsmönnum er nauðsynleg, heldur eintóma óþarfavöru.

Þarf jeg ekki að orðlengja þetta, en það gleður mig, að háttv. nefnd skuli hafa tekið þetta til athugunar.

Þó að landssjóður má ske tapi tekjum við það, þá græðir landið þeim mun meira á því, að slíkur óþarfi sje ekki fluttur inn í landið.