18.02.1921
Efri deild: 3. fundur, 33. löggjafarþing.
Sjá dálk 426 í C-deild Alþingistíðinda. (3003)

17. mál, fátækralög

Guðmundur Guðfinnsson:

Jeg er sammála þeim, sem talað hafa, en einu vildi jeg bæta við til skýringar. Það er von á frv. frá berklaveikisnefndinni, sem snertir þetta nokkuð. Þar er farið fram á, að mestallur sjúkrahúskostnaður berklaveikra manna verði greiddur út ríkissjóði. Nú sem stendur greiðir ríkissjóður fyrir þessa menn samkv. 77. gr. fátækralaganna ca. 46 þús. kr., og sjest þá, að það er meiri hluti allrar þeirrar upphæðar, sem greidd er samkvæmt þessari grein. Mjer virðist því ekki liggja á að taka ákvörðun um þetta mál fyr en sjest, hver afdrif hitt frv. fær.

Annars er nokkur „princip“-munur á þessum tveim frv., sem sje hve mikinn eða lítinn þátt ríkið skuli eiga í því að styrkja menn í sjúkdómum. Þetta er því „socialt“ mál.

Það kemur ekki til mála að samþ. frv. eins og það er; þá gæti vel svo farið, að aftur yrði að breyta lögunum eftir 2 ár, þegar gjaldeyrir hækkar í verði. Jeg gæti hallast að því, sem hv. 2. þm. S.-M. talaði um, eða þá að styrkurinn væri ákveðinn „pro rata“. Mætti þá setja ákveðna upphæð, er hreppurinn greiddi fyrir 1. sjúkling, en síðan færi styrkurinn hækkandi eftir fjölda sjúklinganna. Enn fremur gæti komið til mála að ákveða þessa upphæð 77. gr. eftir verðlagsskrá um laun starfsmanna ríkisins.