02.04.1921
Neðri deild: 33. fundur, 33. löggjafarþing.
Sjá dálk 598 í B-deild Alþingistíðinda. (757)
30. mál, fjáraukalög 1920 og 1921
Þorleifur Jónsson:
Það eru aðeins fáein orð. Það hefir verið vegið óstint að viðaukatill. okkar háttv. 1. þm. S.-M. (Sv. Ó.) við brtt. á þskj. 181. Mig furðar að vísu ekki á því, þótt hv. 2. þm. Skagf. (J. S.) syngi samgmn. lof og dýrð, þar sem hún veitir nú mikið fje til millilandaferða, sem ekki hefir verið gert lengi. Til Goðafossferðanna eru veittar 60 þús. kr., til að koma á flestar hafnir á Norðurlandi og austan til á Austfjörðum. Það er ekki óskemtileg tilhugsun fyrir háttv. þm., að eiga von á þessu stóra og veglega skipi á norðurhafnirnar, og því engin furða, þó hann sje hreykinn af að geta bent kjósendum sínum á það. En að mínu áliti hefir nefndin ekki tekið hæfilegt tillit til allra landshluta, og alls ekki verið víðsýn.
Þá ætla jeg að snúa mjer að hv. 3. þm. Reykv. (J. Þ.). Hann gerði mikið úr því, að Þórh. Daníelsson hjeldi uppi samgöngum milli Hornafjarðar og Austfjarða. Hefði brjef legið fyrir samgmn., þar sem hann hefði farið fram á styrk til þessara ferða. Það er nú rjett, að hann hefir haft 30 tonna bát í flutningum á þessu svæði um vetrarvertíðina, eins og undanfarna vetur. En að eins um vertíðina. Hann hefir sent mjer erindi til þingsins, þar sem hann fer fram á styrkveitingu til þess að halda uppi flutningum til 15. júní, og þetta erindi hefi jeg sett til samgmn. En jeg varð þess brátt áskynja, að nefndin taldi sjer ekki fært að styðja þessa fjárv. En til þess að menn vaði ekki í villu og svima um það, að ekki er hægt að benda á þessa samgöngubót næsta sumar, þá ætla jeg, með leyfi hæstv. forseta, að lesa nokkur orð úr prívatbrjefi Þórhalls til mín. Hann segir svo:
„Ef þingið sjer sjer ekki fært að sinna þessu máli, þá verð jeg eftir 10. mars að láta skipið fara á fisk og hætta öllu transporti, því að jeg hefi ekki svo mikið að flytja fyrir mig“.
Háttv. þm. sjá ljóslega af þessu, að það þýðir ekki að vera að vísa á þennan bát. Þegar jeg sá, að háttv. saiugmn. vildi ekki sinna þessari styrkbeiðni, þá símaði jeg til Þórhalls og sagði honum, að lítið útlit væri á því, að þessi styrkur fengist. Það má því telja víst, að báturinn muni nú kominn á fiskveiðar. Svo háttv. samgmn. getur ekki vísað á þessar samgöngur í sumar, sem hún vildi heldur alls ekki styrkja neitt.
Meining okkar með viðaukatill. á þskj. 198 er að tryggja flutninga frá maí til okt. þetta ár. Þar sem svo lítur út, að menn efist um þörf á samgöngum á þessu svæði, þá hlýtur það að stafa af ókunnugleika. Á þessu svæði eru meðal annars þessar hafnir: Hornafjörður, Papós, Hvalneskrókur. Djúpivogur, Breiðdalsvík og Stöðvarfjörður. Á sumar af þessum höfnum eru engar bátaferðir, á aðrar aðeins strjálar Sterlingsferðir. Jeg botna annars ekkert í því, að háttv. samgmn. skuli ekki vilja gera tilraun til að úr sje bætt, þar sem engar samgöngur eru, svo að enginn hluti landsins verði algerlega fyrir borð borinn. Mjer þykir dálítið kynleg þessi brtt. háttv. 1. þm. N.-M. (Þorst. J.) á þskj. 215, um að láta þennan styrk, sem við förum fram á, ná til ferða til Skála á Langanesi. Jeg hjelt satt að segja, að það væri búið að sjá fyrir höfnunum fyrir norðan Seyðisfjörð, með því að láta Goðafoss koma á Vopnafjörð. Nú, en það getur þó verið, að þetta sje nauðsynlegt, en þá verður nauðsynlegt að hækka styrkinn, því að enginn bátur fæst til að hafa svona langt svæði til yfirsóknar fyrir svona lítið fje, eða ef hann fengist, þá yrðu það fáar og ófullnægjandi ferðir. Jeg vonast því til, að hv. þm. ( Þorst. J.) taki aftur þessa till. sína, því að jeg get ekki skoðað hana öðruvísi en sem fleyg í okkar till.
Að endingu vil jeg benda á það aftur, að ekki þýðir að reiða sig á bátinn, sem átti að halda uppi samgöngum til 15. júní, því að sá bátur mun nú vera farinn til fiskjar, eins og við var að búast.