21.04.1922
Sameinað þing: 10. fundur, 34. löggjafarþing.
Sjá dálk 318 í D-deild Alþingistíðinda. (1999)

52. mál, hin íslenska fálkaorða

Flm. (Gunnar Sigurðsson):

Hv. þm. Borgf. (P. O.) tók af mjer ómakið að mestu leyti að svara. Get jeg ekki talað um þetta mál jafnalvarlega og hv. 2. þm. S.-M. (S. H. K.). Og ekki eins látið mjer liggja það í ljettu rúmi og hv. þm. Dala. (B. J.). Verð jeg að segja, að gamlast tekur nú sjálfstæðishetjan, því að fyrir mjer er þetta sjálfstæðismál.

Jeg minni á það, sem jeg sagði í fyrri ræðu minni, að slík virðingarmerki sem krossar og því um líkt lenda ekki altaf þar sem skyldi og verðskuldun þeirra er. Þekki jeg fáa verulega afburðamenn, sem hafa verið krossfestir.

Mjer datt ósjálfrátt í hug við ræðu hv. 2. þm. S.-M. (S. H. K.), að ætlun hans væri að hljóta þá tign, eða að hann gerði sjer vonir um það. Og ættu menn með slíkum hugsanagangi vissulega skilið að fá kross!

Annars virðist mjer það undarlegt, að bæði hv. þm. Dala. (B. J.) og hv. 2. þm. S.-M. (S. H. K.) veitast því nær eingöngu að mjer og minni till. en ekki að þm. Borgf. (P. O.), sem með sinni till. er þó langtum nærgöngulli þessum mönnum, sem stritast við að halda sem fastast í orðuna, í von um máske að hljóta hana einhvern tíma sjálfir. Hefi jeg talað að öllu leyti sæmilega, svo að þess vegna er þetta hnútukast til mín óþarft.

Áður en jeg sest finn jeg mig knúðan til að mótmæla því, sem hv. þm. Dala. (B. J.) sagði, að lítilmannlegt væri að koma fram með slíka till. sem þessa. Það ber þó vott um skilning á, að þessir hlutir eru helbert tildur og hjegómi, sem hv. þm. Dala. (B. J.) að vísu játaði.