13.03.1924
Neðri deild: 22. fundur, 36. löggjafarþing.
Sjá dálk 2097 í B-deild Alþingistíðinda. (1512)

67. mál, búnaðarlánadeild við Landsbanka Íslands

Jón Baldvinsson:

Misskilningur var það hjá hv. flm. (TrÞ), að jeg hefði hugsað mjer að veita til lána í þessu skyni milj. kr. Jeg nefndi enga upphæð, heldur gerði jeg ráð fyrir því, að upphæðin færi eftir því, sem bankamir teldu sjer fært að veita. Þá hygg jeg líka, að um það megi deila, hversu mikil eða lítil reynsla sje þegar fengin fyrir nýbýlunum. En kunnugt er það, að ekki sjaldan hafa menn reist nýbýli hjer á landi, tekið kot til ábúðar, sem engin bygð hefir verið á um lengri tíma, o. s. frv. Jeg hygg því, að ekki þurfi mikið lengri reynslutíma til að sýna, að það getur orðið að miklu gagni að auka nýbýlaræktina. Og jeg treysti þeim mönnum, sem með búnaðarmálin fara, vel til þess að velja gott land undir nýbýlin, og sje svo sjeð fyrir nauðsynlegum byggingum á þeim og mönnum hjálpað til að koma sjer upp bústofni, þá mun fólki takast að lifa viðunanlega af því. Jeg hygg því, að ekki þurfi að fara nú að bíða í 10–20 ár eftir því, hvernig nýbýlin á Víðinum á Mosfelli kunni að reynast. Er mjer heldur ekki kunnugt, hvort haldið hefir verið áfram með þá tilraun. Og sje gott, ræktanlegt land fyrir hendi, — og það er víst ekki svo lítið til ónotað af því ennþá hjer á landi, — og fje til að koma upp byggingum og bústofni, þá er jeg þess fullviss, að menn geta bjargast af því. Þess vegna er heldur ekkert að óttast, þótt alldjarflega verði farið af stað. Annars er líka ólíkt, eins og nú stendur, hvað samvinnufjelögum og bændum standa opnari leiðir til að fá lán í peningastofnunum vorum heldur en þeim mönnum, sem helst myndu vilja reisa nýbýli. En að það sjeu erfið lánskjör, sem þeir þurfa að sæta, get jeg auðvitað fallist á.