04.03.1926
Neðri deild: 21. fundur, 38. löggjafarþing.
Sjá dálk 69 í D-deild Alþingistíðinda. (2809)

53. mál, tilfærsla á veðrétti ríkissjóðs í togurum

Fjármálaráðherra (JÞ):

Hv. þm. Barð. (HK) spurði, hvaða hjálp fjelaginu væri að þessu. Jeg verð að segja, að jeg get ekki svarað þeirri spurningu. Það stóð svo fyrir áramótin, að ef stjórnin hefði viljað gera það upp á sitt eindæmi að gefa eftir þennan rjett, þá má jeg segja, að fjelagið hafði loforð um rekstrarlán, sem fleytti því fram yfir næstu vertíð, ef engin sjerstök óhöpp hefðu komið fyrir. Jeg veit ekki, hvernig þetta stendur nú, hvort fjelagið getur fengið rekstrarlán, þótt till. verði samþ.

En till. er þannig orðuð, að þá verður ekkert af neinni eftirgjöf um þennan veðrjett af ríkissjóðs hálfu, ef fjelagið fær ekki rekstrarlán til loka næstu vertíðar. En það hefir ekki komið fram í umræðunum, sem þó er rjett að geta um, að forráðamenn þessa fjelags, og raunar ýmsir aðrir, sem vit hafa á, telja allar líkur á því, að hagur fjelagsins verði betri eftir vertíðina en nú, þannig að fyrir skuldheimtumenn fjelagsins í heild sje það hagstæðara að lofa fjelaginu að halda áfram til vertíðarloka og láta það heldur hætta þá, ef svo illa á að fara, að fjelagið líði undir lok á þessu ári.

Fyrir mitt leyti held jeg, að frá hvaða sjónarmiði sem litið er á málið, verði það að teljast æskilegra, ef kostur er, að fjelagið gæti fengið að halda áfram fram yfir vertíð, og að það væri varla rjett, úr því að ríkisvaldið einu sinni fór út í það að styðja þennan atvinnurekstur með ábyrgðarheimildinni, sem veitt var 1921, að kippa nú að sjer hendinni, án þess þó að hafa nokkuð í aðra hönd, og fyrirtækið þurfi þess vegna að hætta og stöðva skipin rjett undir vertíðarbyrjun.