08.04.1926
Sameinað þing: 4. fundur, 38. löggjafarþing.
Sjá dálk 408 í D-deild Alþingistíðinda. (3134)

73. mál, kröfur til trúnaðarmanna Íslands erlendis

Atvinnumálaráðherra (MG):

Jeg verð að viðurkenna það, að jeg átti í raun og veru von á öðruvísi ræðu frá hv. 3. landsk. (JJ) en jeg hefi nú hlustað á. Hv. þm. hefir lesið hjer upp ræðu, svona eins og húslestur, sem var mjög um annað efni en jeg hafði búist við. Hann nefndi hjer nokkur dæmi um óheppilega sendimenn, og af því að hv. þm. (JJ) nefndi þar eitt nafn, eða mann, sem jeg hafði skipað, finn jeg ástæðu til að víkja að því. Jeg á hjer við Gunnar Egilsson, Jeg átti að sönnu ekki beinan þátt í því að senda hann til Spánar 1921 í samningaerindum, þó að jeg ætti sæti í þeirri stjórn, en jeg get þó tekið hans málstað og skírskotað til þess, að hann var ekki eini maðurinn til samninga þar, eins og kunnugt er, og jafnframt þori jeg að fullyrða það, að þó að hann sje ekki bannmaður, þá muni hann þó eindregið hafa fylgt því máli, sem hann var sendur til að veita lið sitt, því að annars væri hann ódrengur, sem sviki sitt föðurland, en þennan mann þekki jeg vel og veit, að hann er drengur góður. Í öðru lagi er þess að geta, að þessi seinni sendiför hans er algerlega óviðkomandi þessu máli. Hún er viðkomandi annari aðalframleiðslu okkar, og jeg hefi ekki heyrt annað en að gagn hafi orðið að því starfi hans, og jeg hygg, að hann geti verið jafngóður fiskiráðunautur fyrir okkur á Spáni, hvort sem hann er bannmaður eða ekki. Mjer þótti það bæði undarlegt og leiðinlegt, að hv. þm. (JJ) fór að tala hjer um nafngreinda menn og skoðanir þeirra, sem komið hefði fram á þingmálafundi á einum stað á landinu. Mjer finst það óviðeigandi og vera misbrúkun á þinghelginni að ráðast þannig á fjarstadda menn, sem ekki eiga nokkurn kost á því að bera hönd fyrir höfuð sjer. Annars fór hv. 3. landsk. (JJ) alveg út frá efninu í ræðu sinni. Mjer skildist, að kafli úr ræðu hans væri um það, hvernig íslenskir menn hjer á landi skiftu við erlenda menn, sem brytu lög vor, og nefndi hann þar ýms dæmi, en öll voru þau órökstudd og óupplýst, og verð jeg því að telja þau dylgjur, sem jeg að svo komnu ekki kæri mig um að fara að eltast við. Það er altaf hægt að rangfæra sögur, sem eitthvað örlítið kann að vera til í, og færa þær í stílinn, svo að þær líti vel út.

Jeg þykist viss um það, að í þessari ræðu sinni hefir hv. þm. (JJ) ekki farið inn á það atriði, sem hann einmitt hafði í hyggju með þessari till. Hv. þm. var eitthvað að tala um drykkjuskap ráðherra erlendis. Mjer datt í hug, hvort jeg gæti átt þar nokkurn hlut í. Jeg vil því leyfa mjer að spyrja, hvort svo sje, eða hvort það sje nokkur íslenskur ráðherra, sem hv. þm. eigi þar við, því að jeg fæ ekki skilið, hvað hv. þm. er að tala um drykkjuskap ráðherra, nema því að eins, að hann eigi við einhvern ákveðinn.