22.03.1926
Neðri deild: 37. fundur, 38. löggjafarþing.
Sjá dálk 1338 í B-deild Alþingistíðinda. (927)

74. mál, afnám gengisviðauka á vörutolli

Fjármálaráðherra (JÞ):

Það hefir verið tekið fram við umr. málsins, að till. fjhn. um afnám gengisviðauka á vörutolli þýðir það að ljetta af landsmönnum gjöldum, sem nema 400 þús. kr. á ári. Nú vill hv. 2. þm. Reykv. ljetta þessum gengisviðauka líka af kaffi og sykri, og mundi það nema um 200 þús. kr. á ári, og kemur eitthvað helmingur af þeirri upphæð á sykur, ef varatill. hv. flm. verður samþykt. Jeg vil, þótt jeg í rauninni telji, að þess muni ekki þurfa, vekja athygli hv. deildar á því, að það eru komnar fram brtt. við fjárlagafrv. fyrir árið 1927; en brtt. bera það með sjer, að því fer svo fjarri, að fjvn. hafi treyst sjer til þess að leggja það til, að ríkissjóður fari á mis við nokkuð af þeim tekjum, sem honum eru ætlaðar í stjfrv., að hún þvert á móti hefir fundið ástæðu til að hækka áætlanir á nokkrum tekjuliðum í þessum fjárlögum, þó að mjer sje óhætt að segja, að þeir frá stjórnarinnar hendi væru áætlaðir fult svo hátt sem venja hefir verið til hjer á þingi. Jeg held, að þeir háttv. þdm., sem hugsa sjer að fallast yfirleitt á þau útgjöld fyrir árið 1927, sem stjórnin hefir stungið upp á, og jafnvel að meira eða minna leyti á þær viðbætur, sem háttv. fjvn. hefir stungið upp á, hljóti að sjá, að það er ekki hægt að fara að stýfa af þeim tekjustofnum, sem fjárlagafrv. byggist á. Jeg vil taka það fram um sykurtollinn, að hann mun vera sá eini gjaldstofn, sem ekki hefir hækkað að krónutali síðan 1911, að öðru leyti en því, sem gengisviðaukinn leggur nú á hann; sykurtollurinn var sem sje ákveðinn árið 1911 15 aurar af kg., og hefir verið það altaf síðan, nema nú síðustu árin, að gengisviðaukanum viðbættum, sem er 4 aurar á kg., og þess vegna nú innheimtur með 19 aurum. Ef litið er á þann mismun, sem orðinn er á kaupmætti peninganna, þá er það svo, að til 19 aura tolls á kg. nú hefði átt að svara um 7 aurar árið 1914, svo að þá er sykurtollurinn á hvert kg. í reyndinni ekki nema sem svarar helmingi af því, sem var þegar hann var lagður á. Þetta getur komið til athugunar, þegar um það er að ræða, hvort brýn ástæða sje til þess að lækka þann toll. Jeg verð þess vegna að leyfa mjer að mæla á móti því að brtt. hv. 2. þm. Reykv. (JBald) verði samþyktar, hvort heldur er aðaltill. hans eða varatill.