01.03.1927
Efri deild: 17. fundur, 39. löggjafarþing.
Sjá dálk 76 í B-deild Alþingistíðinda. (119)

1. mál, sveitarstjórnarlög

Atv.- og dómsmrh. (Magnús Guðmundsson):

Það fór eins og mig varði, að hv. 2. þm. S.-M. (IP) hefir ekki svarað því, hvernig á að fara að, þegar mál þarfnast bráðrar úrlausnar. Það er hægt að sekta hreppsnefnd fyrir að gera ekki út um málið, en þó er henni með hans brtt. gert ómögulegt að ráða því til lykta. Svona lagasetning getur ekki átt sjer stað. Það hlýtur hv. þm. (IP) að sjá.

Þegar jeg nefndi Alþingi í þessu sambandi, var það til þess að sýna, að úrslit mála geta oltið á einum manni. (IP: Því hefi jeg ekki mælt á móti). Það er einmitt það, sem háttv. þingmaður var að mæla á móti. Oddviti er einn maður alveg eins og þingmaður er einn maður. (IP: Jeg þekki engan þann þm., sem hefir tvöfalt atkvæði). Nei, en hann getur með atkvæði sínu ráðið úrslitum mála.

Það var máske óheppilegt dæmi hjá mjer að taka sveitfestismál, en þó hugsa jeg, að oft sje sterkur ágreiningur um þau. Og auðvitað geta altaf komið fyrir ágreiningsmál í hreppsnefnd eins og annarsstaðar, þar sem 1 atkvæði er á móti 1 í þriggja manna nefnd.