19.03.1927
Efri deild: 32. fundur, 39. löggjafarþing.
Sjá dálk 1795 í B-deild Alþingistíðinda. (1341)

6. mál, fátækralög

Atv.- og dómsmrh. (Magnús Guðmundsson):

Það er til lítils að vera að karpa um þetta mál við hv. 5. landsk., en þó er rjett að viðurkenna, að það fer talsverður tími og fyrirhöfn í það að annast fátækramálefni landsins, en hjá því verður ekki komist, og hv. þm. má ekki halda, að losnað sje við alla fyrirhöfn í þessum málum, þó að landið verði gert að einu framfærsluhjeraði. Það verður mjög svipað verk að leysa af hendi heima í sveitunum fyrir það, en skriftir á milli sveita falla niður. Á móti því kemur mikið verk, sem verður að leysa af hendi hjer í Reykjavík, og að mínu áliti verður ekki minni skriffinska við það. Jeg lái hv. 5. landsk. það ekki, þótt hann vilji helst, að stjórnin flytji frv., sem eru í samræmi við skoðanir hans, en þessi biðilsför hans til stjórnarinnar er alveg þýðingarlaus. Hún getur ekki flutt annað en það, sem henni líst rjett, og þótt hún flytti eitthvað, sem hv. þm. vildi, þá gæti ekki verið að tala um, að flokkur hennar fylgdi því; það er því til alt of mikils mælst af hv. 5. landsk., að stjórnin fari að nauðga sinni eigin sannfæringu og nauðga sannfæringu sinna eigin flokksmanna, til þess eins að þóknast honum. Jeg held, að það hafi komið fram, að talsvert mikill meiri hluti fylgi þeirri stefnu í fátækramálunum, sem stjórnin hefir tekið, og því er ekki til neins fyrir hv. 5. landsk. að vera að biðla til hennar, — og jeg get ekki sjeð, að það sje til neins nema að spilla tíma þingsins, ef hv. þm. fer að koma með brtt. í sama „dúr“ og hv. flokksbróðir hans (HjV) bar fram í hv. Nd.