05.04.1927
Efri deild: 45. fundur, 39. löggjafarþing.
Sjá dálk 432 í D-deild Alþingistíðinda. (3478)

106. mál, skipun opinberra nefnda

Einar Árnason:

Mjer fanst ekki laust við, að nokkurrar persónulegrar áreitni kendi og brigslyrða hjá hv. flm. (IHB) út af þeim fáu orðum, er jeg mælti áður. Sneiddi jeg þó hjá í ræðu minni að beina nokkru persónulegu að hv. flm., jeg ræddi aðeins málið, og jeg tek ekki á móti neinum brigslyrðum, er jeg tala um eitthvert málefni með fullum rökum og áreitnislaust.

Hv. flm. kvartaði yfir því að hafa ekki getað náð öllu verðmætinu úr ræðu minni á pappírinn. Ræðan var ekki löng, svo að verðmætin hafa þá verið ekki svo lítil, úr því þau náðust ekki öll.

Annars þarf jeg litlu að svara, enda fanst mjer hv. flm. ganga frá till. sinni að miklu leyti. Taldi útúrsnúning hjá mjer að skilja till. svo, að stjórnin væri skyld að skipa konur í nefndir, og ljet í ljós, að t. d. bæri ekki að skilja hana svo, að stjórnin skuli skipa konu í þá nefnd, sem væntanlega verður sett á þessu þingi til þess að athuga landbúnaðarlöggjöfina. Þá veit jeg ekki, hvað meint er með till., ef stjórnin á ekki að gera neitt með hana. (IHB: Það hefir verið beðið lengur). Já, konur hafa beðið í 12 ár, sagði hv. flm. Það er ekki mikill tími, borið saman við hið stóra tímabil sögunnar. En 12 ár er vitanlega nokkur tími í æfi eins manns eða einnar konu, einkum þegar farið er að líða á æfidaginn. En það er alt of mikið bráðlæti að vilja láta þingið blanda sjer í þetta mál. Jeg held, að farsælast sje að láta það koma smátt og smátt, og jeg efast ekki um, að það komi. Svo er fyrir að þakka, að konur eru það vel af guði gerðar, að þær geta staðið karlmönnum á sporði um mörg störf; jeg segi ekki öll; það væri alls ekki rjettmætt að heimta af konum öll samskonar störf og karlmönnum.

Hv. flm. (IHB) lagði mikið upp úr landsfundi kvenna nyrðra í fyrra. Jeg skal ekki neita þýðingu þess fundar, en næsta lítil stoð er hann þeirri fullyrðingu hv. flm., að öll kvenþjóðin standi að baki till. (IHB: Það sannast á sínum tíma). Ef draga ætti líkindadæmi af fylgi kvennalistans við landskjörið í sumar sem leið . . . (IHB: Stóð ekki að honum, og get því ekki um það dæmt). Jæja, hv. 2. landsk. (IHB) afneitar þá kvennalistanum. En þótt hv. flm. (IHB) kasti að mjer kaldyrðum og hnútum fyrir það, að jeg sje á verði gegn því, að konur njóti rjettar síns, get jeg þó sýnt, að á þingi í fyrra reyndi jeg að verja konur fyrir því oki, er þessi hv. þm. vildi á þær leggja, að þær skyldu nauðugar viljugar taka sæti í öllum mögulegum nefndum, hversu sem ástatt væri fyrir þeim. Hefi jeg fyrir það hlotið þakklæti of margra kvenna úti um land til þess að jeg hirði um hnýfilyrði hv. flm.

Jeg held það sje þýðingarlaust að vera að deila um, hvað það merkir þetta orð: „færar“. Jeg sagði, að mjer þætti það óþarft. En ef það er talið nauðsynlegt, vildi jeg mega benda á, að það er til annað miklu betra og fallegra orð, og það er „hæfur“. (IHB: Þekki það líka. Má vel vera).

Jeg veit ekki satt að segja, hvers vegna hv. flm. (IHB) og hv. 5. landsk. (JBald) geta ekki samþ. dagskrártill. mína. Í henni er alt það sama, er mjer skilst á þeim að eigi að vera í till. Dagskráin er mjer að vísu ekkert kappsmál, en það er þinglegri leið að samþykkja hana heldur en tillöguna.