10.03.1928
Neðri deild: 44. fundur, 40. löggjafarþing.
Sjá dálk 798 í B-deild Alþingistíðinda. (167)

1. mál, fjárlög 1929

Sigurjón Á. Ólafsson:

Jeg á hjer brtt. við 13. gr., á þskj. 435, um 800 kr. styrk til Ólafs Sveinssonar vitavarðar, til að fullgera akveg að Reykjanesvita. Það var svo, að þegar þessi maður tók við vitavarðarstöðunni á Reykjanesi, var eiginlega enginn mannavegur út á Reykjanes. En hann hefir nú rutt veginn, og er nú hægt að komast með vagna og á síðastliðnu sumri hefir verið gerð tilraun með bíla, sem ekki er hægt að reikna með fyr en umbætur á veginum hafa átt sjer stað. Nú er þarna mjög afskektur staður og því þörf á vegi bæði vegna þess og einnig vegna annara ástæðna. Að sumarlagi er á Reykjanesi ágætis verstöð. Þar er gnægð af lúðu og fleirum tegundum fiska skamt undan landi, en hinsvegar lítt mögulegt að koma aflanum frá sjer. Vegna þessa veiðiskapar gæti það verið mikilsvert atriði fyrir Reykjavík og Hafnarfjörð að geta haft beinar samgöngur við Reykjanes á landi, og þar með flutt nýjan fisk daglega til bæjanna. Auk þess er þetta tilvalinn skemtistaður til sumardvalar fyrir þá menn hjer í bænum, sem hafa viku leyfi frá verslunar- og skrifstofustörfum og öðrum skyldum störfum. Útlendingar eru þegar farnir að venja komur sínar þangað vegna hinnar sjerkennilegu náttúru, sem þar er. Reykjanes er því tilvalinn skemtistaður fyrir fjölda fólks. Ennfremur má benda á, að ferðastraumur útlendinga myndi mjög aukast þangað, ef bílvegur væri kominn, því þar er sjerkennileg náttúrufegurð, auk þeirrar kyrðar, sem ríkir á jafnafskektum stað. — Þetta eru þá aðalástæðurnar til þess, að jeg tel mjög nauðsynlegt, að þessi vegur verði fullgerður.

Vitavörðurinn hefir þegar fengið styrk úr ríkissjóði til þessa, og sje jeg á brjefi vegamálastjóra, að búið er að styrkja hann með 1200 kr., og kveðst hann, ef hann fái þessar 800 kr. í viðbót, muni geta lokið verkinu. Ólafur Sveinsson er mjög duglegur maður og á einnig tvo drengi, sem aðstoða hann við þessa vegargerð. Við eigum framtakssemi hans mikið að þakka, því að hann hefir þegar lagt mikla vinnu í að rækta og prýða jörðina, og mun óhætt að segja, að þar sje nú miklu búsældarlegra en áður en hann kom þangað, og er það auðvitað hagur ríkissjóðs, em á jörðina, að henni sje sómi sýndur.

Um XVII. brtt., frá samgmn., vil jeg segja það, að jeg tel þessa skiftingu á styrknum mikið handahófsverk. Við, sem erum nýir í nefndinni, höfum ekkert við að styðjast í þessu efni. Það er aðeins einn maður í nefndinni, sem þar hefir verið áður, og býst jeg við, að hann styðjist við fyrri ára venjur og stefnu. Við höfum reynt að fá reikninga bátanna, en ekki fengið. Það eina, sem fyrir nefndinni lá af slíkum reikningum, var uppkast að rekstrarreikningi fyrir Flateyjarbát. Jeg skal taka það fram, að jeg greiddi alls ekki atkv. með þessari áætlun með tilliti til þessa. Jeg álít, að það megi alls ekki koma fyrir framvegis, að ekki liggi fyrir nefndinni öll nauðsynleg gögn um ferðaáætlanir, fargjöld, rekstur og eignir þessara báta. Það eru engar smáupphæðir, sem um er að ræða, og Alþingi á fulla heimtingu á að fá að sjá, hvernig því fje er varið, sem það lætur af hendi til samgöngubóta og flóabáta, sem eru engar smáupphæðir.

Það er alveg rjett hjá hv. þm. V.Sk. (LH), að það þýðir ekkert að vera að setja ferðaáætlun um þennan bát. En hann er þó einn af þessum bátum, sem styrktir eru af ríkinu til að halda uppi og greiða fyrir samgöngum, og sje jeg því ekki ástæðu **til að taka hann sjerstaklega út úr flóabátaflokknum, enda þótt telja megi, að hann hafi nokkra sjerstöðu, með tilliti til þeirra hafna, sem hann á að koma á.