29.02.1928
Neðri deild: 35. fundur, 40. löggjafarþing.
Sjá dálk 595 í B-deild Alþingistíðinda. (94)

1. mál, fjárlög 1929

Sigurður Eggerz:

Aðeins fá orð. Jeg ætla ekki í þetta tveggja stjórna eldhús og iðrast ekki eftir, þó jeg hafi ekki farið í það. Jeg hefi hlýtt með athygli á umr. hinna stærri flokka. Jeg hefi sjeð, hvernig þeir hafa dregið syndir hver annars fram; hvernig þeir hafa stækkað þær. Jeg hefi aldrei á þingi orðið var við eins mikla úlfúð í ræðum manna. Mjer hefir aldrei sýnst hefnigirnin gægjast eins berlega fram. Og mjer virðist hætta felast í henni. Ef hefnigirnin vex hröðum fetum í hinum stærri flokkum, þá virðist mjer hjer vera nokkur hætta fyrir framtíð þjóðarinnar. Svo gæti farið, að við hver stjórnarskifti yrði sú hugsun mest ríkjandi að ná sjer niðri á andstæðingunum. En þá mundi heildin gleymast. Og þá mundi sú vernd, sem einstaklingarnir eiga í lögum, smáminka. En þessi vernd er einn af hyrningarsteinunum undir þjóðfjelaginu. Alt þetta virðist mjer bending um þá miklu nauðsyn, sem er á því, að frjálslynda stefnan nái hjer meiri tökum, bæði á Alþingi og hjá þjóðinni. Flokkseinstrengingsskapur hefir orðið hemill á þessa stefnu, sem í eðli sínu á djúp ítök í hugum þjóðarinnar.

Ef frjálslyndir menn væru sameinaðir hjer á Alþingi í einum flokki, þannig að skyld öfl þyrftu ekki að vinna hvort gegn öðru, heldur ynnu saman, þá mundu hv. þm. ekki þurfa að hlýða á ýmsar ræður, sem hjer hafa verið haldnar.

Dagurinn í gær, dagurinn í dag –eldhúsdagarnir, með öllum ósköpunum, hafa sýnt mjer ljóslega, hve nauðsynlegt er að sameina öll hin frjálslyndu öfl utan þings og innan.

Þetta er þá mín eldhúsræða — hún logar ekki af þeim eldibröndum, sem varpað hefir verið á glóðina, en hún er full af alvöru.