26.04.1929
Neðri deild: 54. fundur, 41. löggjafarþing.
Sjá dálk 328 í B-deild Alþingistíðinda. (158)
5. mál, rannsóknir í þarfir atvinnuveganna
Fors.- og atvmrh. (Tryggvi Þórhallsson):
Jeg þarf aðeins að gera nokkrar athugasemdir við ræðu hv. 1. þm. Reykv., en mun láta útrætt við vin minn, hv. þm. Barð.
Hv. 1. þm. Reykv. sagði, að stjórnin láti eins og þær rannsóknarstofnanir, sem fyrir eru í landinu, sjeu ekki til. En í 3. gr. frv. er einmitt talað um báðar þessar stofnanir og gert ráð fyrir að leita samvinnu við þær. Ummæli hv. þm. eru því alveg út í hött.
Þá vildi hv. þm. telja þetta frv. eitthvað hliðstætt berklavarnalögunum og sagði, að kostnaðurinn, sem af því leiddi, myndi blása út á sama hátt og berklavarnakostnaðurinn. En jeg get rökstutt það, að hjer er alt öðru máli að gegna. Í berklavarnalögunum segir, að kostnaðinn af lækningu og sjúkrahúsdvöl þess fólks, sem þar um ræðir, skuli greiða af almannafje. Þar er ekkert undanfæri. En í 6. gr. þessa frv. stendur, að fjárveiting til rannsóknanna skuli ákveðin í fjárlögum. (MJ: Er framlagið til berklavarnanna ekki líka ákveðið í fjárlögum?). Sú upphæð, sem þar stendur, er aðeins áætlunarupphæð, enda er ekki hægt að fastákveða hana. Fyrirmælum berklavarnalaganna verður að fylgja. Það hefir líka sýnt sig, að berklavarnakostnaðurinn hefir farið 200–300 þús. kr. fram úr áætlun.
Það er leiðinlegt, að Skúli læknir Guðjónsson skuli vera dreginn svo mjög inn í þessar umræður. Hv. 1. þm. Reykv. talaði um, að ýtt hefði verið á eftir fyr hjer á Alþingi, að þessi maður kæmi heim. Ekki hefi jeg gert það. Og jeg sje ekki, að það komi þessu máli neitt við.
Hv. þm. sagði, að bætiefnarannsóknir myndu vera „internationalar“. Það mun rjett vera. En við þurfum á alveg sjerstæðum rannsóknum að halda, og þá eigi síst vegna fjöruskjögursins. Það er ekki nóg, þó að hægt sje að koma í veg fyrir það með því að gefa ánum inni, eins og hv. þm. Barð. vildi láta gera. Það, sem á ríður, er, eins og hv. þm. Mýr. tók rjettilega fram, að finna ráð til þess að nota fjörurnar án áhættu. Að því verður að vinna með bætiefnarannsóknum, og þær eru nú byrjaðar, þó að í smáum stíl sje, fyrir atbeina Skúla Guðjónssonar.
Það lýsir mjög miklum ókunnugleika hjá hv. þm., er hann ímyndar sjer, að starf þess þýska vísindamanns, sem dvalið hefir á Hvanneyri um tíma, geti verið fullnægjandi í þessu efni. Jeg skal ekki fara nánar út í það mál, enda er þessi þýski maður nú alfarinn af Íslandi.