14.03.1929
Neðri deild: 22. fundur, 41. löggjafarþing.
Sjá dálk 181 í C-deild Alþingistíðinda. (2339)

38. mál, tekju- og eignarskattur

Sigurður Eggerz:

Aðeins stutt athugasemd. Jeg átaldi það sama og hv. 2. þm. Rang., að ekki væri hægt að knýja fram upplýsingar frá hæstv. stj. um það, hvers vegna hún hafi gefið eftir tekjuskattsviðaukann, en það þó orðið opinbert leyndarmál. En Alþingi á heimtingu á, að frá því sje skýrt hreint og afdráttarlaust. Jeg lýsti því yfir í ræðu í góðri trú, að hæstv. stj. hefði gefið viðaukann við tekjuskattinn eftir til þess, að koma sættum á í vinnudeilunni. Hún hefði álitið útlitið svo ískyggilegt, að þessa væri þörf. En því þá ekki að viðurkenna allan sannleikann, þó lagt sje út á varhugaverða braut.

Umræður eru nú farnar að verða nokkuð persónulegar, og kvarta menn undan óblíðum árásum og vitna í meistara Jón og Vídalínspostillu. Hæstv. forsrh. heldur sjálfsagt, að jeg viti ekki mikið í Vídalínspostillu. Svo mikið veit jeg þó, að þar eru margir reiðilestrar. Það er auðvitað best að hafa góða stjórn, en það er nú því miður sjaldan því láni að fagna, að stjórnin sje góð. Góð verður stjórnin því aðeins, að hún fái reiðilestur við og við. Andstöðuflokkurmn þarf að vera sterkur, og þjóðin á kröfu á því, að hann segi stjórninni kröftuglega til syndanna og vaki vandlega yfir öllum axarsköftum hennar. Það er aðhald fyrir alla. Vil jeg segja, að verstu dauðamerkin í stjórnmálunum eru það, ef andstöðuflokkarnir þegja. Þá er eitthvað ekki gott á ferðinni. Ef nú á að fara að ganga svo langt, að maður megi ekki spyrja hæstv. stj. í mesta sakleysi um mikilvæg atriði, þá fer að verða lítið gaman að sitja á þingi. Jeg veit, að það er svo suður á Ítalíu, að þar mega þm. ekkert segja, sem stygt getur stjórnina, og Mussolini mun hafa rekið alla andstæðinga sína burtu af þinginu. Mun jeg aldrei beygja mig undir slíka þögn, eins og jeg gat um áðan, enda hygg jeg að kjósendur mínir vestur í Dölunum mundu lítt una slíku athafnaleysi.