20.03.1930
Neðri deild: 58. fundur, 42. löggjafarþing.
Sjá dálk 285 í B-deild Alþingistíðinda. (113)

1. mál, fjárlög 1931

Jón Auðunn Jónsson:

Ég vildi, vegna undirtekta hv. fjvn. um mínar till., segja örfá orð.

Það er þá fyrst símalagning frá Sandeyri að Stað í Grunnavík. Ég lýsti þörfinni fyrir þessa línu í ræðu minni í gær, og þarf því ekki að endurtaka það, enda veit ég, að öllum hv. þdm. er málið kunnugt. Hv. frsm. viðurkenndi líka, að þessi lína hefði orðið útundan og væri því réttlætiskrafa, að hún verði byggð. Þetta er alveg rétt. Engin lína hefir verið dregin jafnlengi. Þörfin fyrir síma er þó sízt minni þarna en annarsstaðar.

Þá er það öldubrjóturinn í Bolungavík. Ég verð að segja það, að ég skil ekki fjármálaspeki hv. deildar, ef hún ætlar að neita um einar 3.750 kr. til nauðsynlegrar viðgerðar á garðinum og koma í veg fyrir frekari eyðileggingu. (Einhver: Það eru 7.500 kr.). Það er rétt, að í till. eru nefndar 7.500 kr., en af því eru kr. 3.742,52 endurveiting. Og ástæðan til þess, að það fé var ekki notað, var sú, að ekki þótti rétt að byrja svo á verkinu, að því yrði ekki lokið, svo fullum tilgangi yrði náð. Tel ég, að það hafi verið mjög skynsamlegt. Hér er um nauðsynlega endurbót að ræða, sem gerir garðinn tryggan a. m. k. um 8–10 ár. En sé þessari fjárveiting neitað, má búast við, að mannvirki þetta eyðileggist á 4-6 árum. Til þess að gera þetta mannvirki altryggt þyrfti 80–90 þús. kr. En fram á það er ekki farið, vegna þess að hreppnum væri nú sem stendur ofvaxið að leggja fram sinn hluta kostnaðarins, enda er talið, að þessi smærri viðgerð dugi 8–10 næstu ár. Á þeim tíma verður fullnaðarendurbót undirbúin og fé til þess náð með gjaldi fyrir afnot brimbrjótsins. Vitamálastjóri og verkfræðingur, sem fór vestur og athugaði þetta, leggja til, að þessi endurbót verði gerð sem fyrst. Landsbankaútibúið á Ísafirði mun lána hreppnum, þó skuldugur sé, þann helming kostnaðar við endurbótina, sem honum ber að greiða. Nú er búið að staðfesta hafnarreglugerð fyrir Hólshrepp og fyrirtækinu með henni tryggðar tekjur til að geta staðið í skilum og borgað af skuldum sínum. Eftir 6–8 ár er áætlað, að mannvirkið eigi í sjóði um 15 þús. kr. Verður þá léttara að fá lán til viðbótar, svo fullgera megi aðalendurbætur. Ég vona því, að hv. deild geti fallizt á að veita til viðbótar því, sem stóð í eldri fjárl., þessar 3.750 kr. Hér er um að ræða elztu og frægustu veiðistöð Íslands, þar sem tugir þúsunda eða hundruð þúsunda manna hafa fengið uppeldi sitt um aldaraðir. Og þessi staður hefir gefið ríkissjóði margfaldar tekjur við það, sem lagt hefir verið til brimbrjótsins, þó sumum þyki það of mikið. Ísafjarðarsýsla hefir greitt í ríkissjóð milljónir móti hundruðum þúsunda, sem hún hefir fengið. En ég tel það ekki eftir og skal í engan meting fara um það. Eftir hinu vonast ég, að hv. Alþingi líti á nauðsyn þessarar fjárveitingar.