16.04.1932
Efri deild: 53. fundur, 45. löggjafarþing.
Sjá dálk 1856 í B-deild Alþingistíðinda. (1942)

404. mál, fasteignalánafélög

Frsm. (Jón Þorláksson):

Ég get f. h. fjhn. vísað til grg. fyrir frv. Það fer ekki fram á annað en heimild fyrir fjmrh. til að veita viss hlunnindi félögum fasteignaeigenda, sem stofnuð kunna að verða til þess að hafa samtök um útvegun annars veðréttar lána, á svipaðan hátt og tíðkast í slíkum félögum erlendis. Þessi hlunnindi eru útlátalaus fyrir ríkissjóð að því leyti, að það, sem fram á er farið, eru aðeins eftirgjafir á gjöldum, sem fela ekki í sér annað en það, að lántakendur þurfi ekki að greiða meira í ríkissjóð fyrir það, þó að fasteignalánafélögin komi milli þeirra og lánveitenda; m. ö. o., að það þurfi ekki tvisvar að greiða stimpilgjald af sömu lánsupphæðinni og félögin fái ókeypis eignar- og veðbókarvottorð fyrir sig. Þetta eru sömu hlunnindi, sem veitt hafa verið veðdeild Landsbankans og því fasteignalánafélagi, sem hér er og tekið hefir að sér að útvega fyrsta veðréttar lán. Það er hin mesta þörf á að koma skipulagi á lánveitingar út á 2. veðrétt í fasteignum hér, því að það er orðið áberandi, að menn, sem fast við að lána út fé, gera sér það að féþúfu að lána út á annan veðrétt gegn óvenjulega háum vöxtum, þótt um alveg trygg lán sé að ræða.

N. vonar, að þetta meinlausa frv. fái greiðan gang gegnum hv. d. hér er aðeins um heimildarlög að ræða, og verður framtíðin að sýna, hvort heimildin kemur að notum.