28.04.1933
Efri deild: 58. fundur, 46. löggjafarþing.
Sjá dálk 1707 í B-deild Alþingistíðinda. (2041)

138. mál, meðalalýsi

Frsm. (Ingvar Pálmason):

Fyrir hönd n. tek ég vinsamlega öllum bendingum um það, hvað e. t. v. mætti betur fara í frv. Hvað snertir ábendingu hv. 2. landsk. um 1. gr. frv., þá virðist mér, að ekki verði hjá því komizt að henda á, hvað meint er með orðinu „lýsismatsmaður“ (JónÞ: Það skilst án þess). Hér er þó um að ræða bæði yfir- og undirlýsismatsmenn og báða verður að kenna við sinn starfa. Verður því einhvernveginn að skilgreina þar á milli. Það má vera, að orðalagið megi eitthvað laga, og hefir n. sízt á móti því. En heldur finnst mér þetta ástæðulítil aðfinnsla hjá hv. þm.

Í 5. gr. frv. er gert ráð fyrir, að ráðuneytið leyti tillagna um útnefningu yfirlýsismatsmanns og um reglur fyrir starfi hans. Ég kannast fyllilega við, að æskilegt væri, að þar gætu fleiri lýsissamlög komið til greina. En eins og sakir standa, þá er þetta eini félagsskapurinn hér í þessari framleiðslugrein, sem bundinn er dálítið traustum böndum. Að fara að láta þetta heyra undir lýsisframleiðendur úti um land, getur vitanlega ekki komið til greina.

Uppástunga hv. 2. landsk. um það, að láta forseta Fiskifélags Íslands gera till. um skipun og starfsemi yfirlýsismatsmanns, skal ég ekki hafa mikið á móti að svo stöddu, annað en það, að engin trygging er fyrir því, að sá maður, sem er forseti Fiskifél. á hverjum tíma, hafi neina sérþekkingu á þessari framleiðslugrein. Fljótt á litið finnst mér eðlilegast, að stærsti félagsskapurinn innan þessarar framleiðslugreinar og sá, sem er sterkustum félagshöndum bundinn, sé til að byrja með látinn gera till. um þetta efni.

Hinsvegar er ég fús á, að n. taki aths. hv. þm. til athugunar. Ég vildi aðeins láta í ljós strax, hvernig ég lít á þetta mál, og ég hygg, að n. í heild hafi litið svipað á, þegar hún hafði málið til meðferðar.