04.12.1933
Neðri deild: 25. fundur, 47. löggjafarþing.
Sjá dálk 114 í C-deild Alþingistíðinda. (1086)
52. mál, varðskip landsins
Hannes Jónsson [óyfirl.]:
Ég gat ekki orðið sammála hv. samnm. mínum um afgreiðslu þessa máls. Má vera, að laun þessara starfsmanna hafi verið of lág og að þar þurfi endurbóta við. En ég held ekki, að sú þörf sé svo aðkallandi, að breyta þurfi á þessu þingi, þar sem fyrir liggur, að þessar launagreiðslur sem aðrar verði athugaðar næsta ár. Býst ég þó við, að málið muni ná fram, þar sem svo mikill hl. n. mælir með því. Þó vildi ég gera eina breyt., sem ég tel nauðsynlega, til þess að ekki skapist óþarfa ósamræmi. — Ég tek það fram, að ég er samþykkur brtt. á þskj. 233, sem ég tel sjálfsagða. Mér skildist líka á hv. frsm., að hann skildi frv. svo, að uppbót sú, sem menn á strandferðaskipunum fá, eigi ekki að teljast með í launum þeim, sem laun starfsmanna á varðskipunum eiga að miðast við.
Ég held, að það hafi verið á þessu ári, sem skipaútgerð ríkisins tók upp þá reglu að lækka laun skipverja um 25% þann tíma, sem skipin liggja í höfn. Þessi lækkun kæmi vart til greina, ef frv. yrði samþ. óbreytt. Þessi launalækkun virðist eðlileg, enda hefir víst almennt verið litið svo á, þar sem þetta mun vera samkomulagsatriði milli starfsmannanna og skipaútgerðarinnar. Ég hefði því kosið, að í frv. kæmi ákvæði um, að launin yrðu færð niður um 25% þegar skipin liggja inni.
Annars vil ég taka það fram, að þegar verið er að gera samanburð á starfi þessara tveggja flokka, þá er þar ólíku saman að jafna. Ég játa, að starfið er oft erfitt á varðskipunum, en á strandferðaskipunum er það ekki síður erfitt. Hygg ég, að þeir, sem kunnugir eru, telji það ólíkt verra verk. Þessir menn verða allan ársins hring, hvernig sem viðrar, að sigla hér með ströndum fram. Komið er við á mörgum stöðum og stuttan tíma í einu, svo að hvíldartími er lítill. Verður að viðhafa ýtrustu gætni, ef skipunum á ekki að hlekkjast á víða hér með ströndum fram. Hefir það því verið keppikefli manna að komast af þessum skipum á önnur.
Ég vil, með leyfi hæstv. forseta, lesa upp brtt. mína, þar sem orðið er of seint til þess að henni verði útbýtt. Aftan við brtt. á þskj. 233 bætist:
„Verði varðskipum lagt upp um lengri eða skemmri tíma, skal allt kaup á þeim lækka um 25% þann tíma, sem skipin liggja uppi“.
Með þessu móti er líka tryggt, að hægt sé að komast að svipuðum samningum við skipverja á strandferðaskipunum. En ef þetta ákvæði kemst ekki að, þá eru minni líkur til, að hægt sé að komast að samningum um lækkun á strandferðaskipunum, svo að í staðinn fyrir lækkun kæmi raunveruleg hækkun.