02.12.1933
Efri deild: 24. fundur, 47. löggjafarþing.
Sjá dálk 127 í D-deild Alþingistíðinda. (1297)

63. mál, áveitur

Magnús Jónsson:

Ég hafði hugsað mér að fylgja þessari till., af því að mér fannst hún ekki hættuleg. — Annars ætla ég aðeins að svara hv. 2. þm. Eyf. fáum orðum. Hann sagði, að síðari liður till. fæli það í sér, að stj. gæti sett upp tilraunastöð á áveitusvæðunum, og gæti því verið samfara mikill kostnaður. En ég get ekki verið honum sammála um það, að till. heimili fjárútlát. Reyndar er í grg. talað um tilraunastöð, er rannsaka skuli, hvernig áveitunum skuli bezt hagað um gróður áveitulandanna og búpeningsfóðrun í sambandi við áveituheyin. Ég tel þetta ekki geta falizt í till. Hún er stíluð sem till. frá Ed., og forseti hefir úrskurðað, að um hana skuli fara fram ein umr. En um till., sem heimila fjárútlát, eiga að fara fram tvær umr. í báðum d. Er hér því girt fyrir, að um fjárútlát sé að ræða. þetta virðist að vísu rekast á við orðalag seinni liðsins, þar sem sagt er, að stj. skuli falið að „koma því máli til framgangs“. En eftir till. getur stj. ekki annað en haft forgöngu um málið, en engu fé varið til þess. Verði kostnaður að þessum ráðstöfunum, verður hann að greiðast af öðrum en ríkinu, nema ný heimild komi til.

Hitt þykir mér eðlilegt, að undirbúa svipaða löggjöf og hér er farið fram a. Sé ég ekkert athugavert við það, þó að í fyrri málsgr. sé sérstaklega miðað við þær áveitur, sem ríkið hefir lagt fé í. Hefir það fé verið veitt úr ríkissjóði með það fyrir augum, að fyrirtækin gætu orðið að gagni, að þetta fé skilaði sér aftur í auknum arði af þeim. Væri því eðlilegt, að ríkið sæi um, að þessi fyrirtæki drabbist ekki niður og að þeim sé haldið við. — Hitt atriðið, hvort málinu skuli vísað til n. eða ekki, leiði ég hjá mér. Þó þætti mér e. t. v. eðlilegra, að landbn. athugaði það. Hún mun varla vera svo störfum hlaðin, að hún geti ekki afgr. það fljótt. Það er viðurhlutamikið að afgr. slíkt mál sem þetta án þess að n. athugi það.