05.12.1933
Efri deild: 26. fundur, 47. löggjafarþing.
Sjá dálk 309 í D-deild Alþingistíðinda. (1924)

56. mál, endurgreiðsla á skemmtanaskatti

Guðrún Lárusdóttir:

Ég ætla aðeins að leiðrétta misskilning, sem fram kom hjá hv. 4. landsk. um það, að leikfélagið hér starfi pólitískt og geri upp á milli blaða af pólitískum ástæðum, þar sem hann talaði um, að félagið hefði ekki viljað auglýsa í Nýja dagblaðinu. það, á sína einu orsök, sem er sú, að leikfélagið vill ekki eyða meiru í auglýsingar en brýnasta þörf krefur. Blaðið Heimdallur hefir einnig farið fram á, að leikfélagið auglýsti í því blaði, en það fékk sama svar. Ég sé því ekki annað en að þetta vegi salt milli þessara blaða. Og ég vona, að öllum skiljist það, að leikfélagsstarfsemin er svo ópólitískt starf sem frekast getur verið.

Hvernig svo sem hv. þm. tekst að útmála „illgirni“ og „heimsku“ þessara manna, sem hlut eiga að máli, þá læt ég mér það í léttu rúmi liggja. Þessháttar orðbragð óprýðir engan annan en sjálfan hann, hv. 4. landsk.

Hv. þm. sagði, að í stað Haralds Björnssonar hefðu komið 2 viðvaningar og annar þeirra leki aldrei, en hinn illa. Ég held nú, að þessi ummæli stafi af pólitískri óvild og engu öðru.

Viðvíkjandi því, sem hv. þm. minntist á Ragnar Kvaran, þá get ég upplýst það, að honum var boðin leikforusta, en hann hirti ekki um að taka hana að sér að svo stöddu.

Hvað viðvíkur óreiðunum á fjármálunum, sem hv. þm. talaði mikið um og sem mér skildist, að Haraldur Björnsson hefði allt átt að laga, þá veit ég, að það var ekki hann, sem það hefir gert, því hann hefir aðallega haft með höndum leikstjórn leikfélagsins, en ekki fjármál þess í venjulegum skilningi, en það er sitthvað, eins og gefur að skilja, og þótt einhver maður, hvort sem hann heitir Haraldur Björnsson eða eitthvað annað, væri snillingur í leikstjórn, gæti hann sem bezt verið klaufi í fjármálum.