26.11.1935
Neðri deild: 83. fundur, 49. löggjafarþing.
Sjá dálk 2100 í B-deild Alþingistíðinda. (3039)

83. mál, bráðabirgðaverðtollur

Sigurður Einarsson:

Þótt ég hafi verið með í því að bera fram brtt. á þskj. 564, vil ég ekki vera með nein harðyrði í garð þeirra, sem frv. flytja né heldur að brigzla þeim um blindni í þessum málum. Það er tvennt, sem vakir fyrir flm. frv., fyrst og fremst vernd fyrir iðnaðarfyrirtækin, og í öðru lagi er það tekjuvon, sem það kynni að gefa ríkissjóði. Að því, er snertir ræðu hv. flm., vil ég segja það, að ég fæ ekki séð, að brottfelling á verðtolli af færum, öngultaumum og þorskanetum geti orsakað það, að þessar vörur verði seldar hér svo ódýrt af erlendum keppinautum, að hinni innlendu veiðarfæragerð geti stafað hætta af. Ég vil líka í þessu sambandi taka undir það með hv. þm. Vestm., að innflutnings- og gjaldeyrisnefndin getur ekki aðeins takmarkað sölu á þessum hlutum hér frá öðrum löndum, heldur beinlínis séð um að ekki setjist neitt. Gjaldeyris- og innflutningsnefnd hefir það því mjög í hendi sér að vernda þessa framleiðslu. En fyrst svo er, þá er mjög hætt við því, að þessi tollur verði aðeins til þess að skapa verðhækkun til viðbótar við það ofháa verð, sem í vörum þessum er nú, a. m. k. of hátt með tilliti til getu þeirra, sem eiga að nota þær og þeirra kjara, sem sjómannastéttin á við að búa. Stuðningurinn við hinn innlenda iðnað, sem út af fyrir sig er mjög lofsverður, getur þannig orði hreinasta hefndargjöf, ef hann miðar fyrst og fremst að óþarfri verðhækkun þeirra nauðsynja, sem áður voru nógu dýrar. Ég verð að segja það, að ég er ekki allskostar ánægður með vörugæði okkar innlenda iðnaðar í sumum greinum og þaðan af síður þau viðskiptakjör, sem sjómönnum eru búin í þessari grein. því hefir verið haldið fram, að erlendar iðnaðarvörur sömu tegundar væru seldar undir kostnaðarverði, til þess að bola út okkar vörum, og má vera, að eitthvað sé haft í því. En þó er ég ekki allskostar trúaður á það. Hinir innlendu framleiðendur kvarta alltaf undan meðferðinni á sér, en viðskiptamenn veiðarfæragerðarinnar hafa sannarlega líka ástæðu til að kvarta. Ég vil ennfremur taka undir það með hv. þm. Vestm., sem hann sagði um vinnufatagerðina. Það er fullkunnugt um ýmsar iðngreinar, þegar þær hafa bolað út allri samkeppni, að þá hrakar vörugæðunum hjá þeim, þegar neytendurnir eiga ekki annars úrkostar en að nota þær, hvort sem það hefir orðið vegna þess, að aðrar vörur sömu tegundar hafa verið útilokaðar með banni eða tollum, þá verður almenna reynslan jafnan sú, að vörugæðunum hrakar. Ég skal svo ekki fara fleiri orðum um brtt., en Það gleður mig, að hv. þm. Vestm. hefir lýst fylgi sínu við það undanþiggja hérgreindar vörur frá tolli þessum.