16.12.1935
Neðri deild: 100. fundur, 49. löggjafarþing.
Sjá dálk 554 í B-deild Alþingistíðinda. (669)

7. mál, eftirlit með matvælum

Jakob Möller [óyfirl.]:

Eins og hv. þdm. heyra, þá er í raun og veru staðfest með ræðu hv. 2. þm. Reykv., að ágreiningurinn er hér ákaflega lítill. Það, sem hv. 2. þm. Reykv. leggur höfuðáherzluna á, er það, að kostnaðurinn af eftirlitinu sé greiddur af eigendum varanna, að þeir séu látnir með sérstöku gjaldi kosta það, en ekki ríkissjóður. En eins og ég benti á, þá fer c-liður í brtt. minni í þá átt, að gera þetta mögulegt, þó að b-liðurinn verði samþ.

Annars kom hv. 2. þm. Reykv. ekki inn á þá brtt. mína viðvíkjandi eftirlitinu, að fella niður þann rétt, sem n. er gefinn til að krefjast breyt. á bókfærslu kaupsýslumanna. Það er kunnugt, að bókfærsla er lögskipuð hjá kaupsýslumönnum, og verður ekki séð, að það sé bót að gefa þessum aðila vald til að ákveða, hvernig þeir eigi að haga bókfærslu sinni, því held ég að hér þurfi ekki að verða ágreiningur og menn geti verið sammála um, að það sé frekar til skemmda en hitt að fela matvælaeftirlitinu þetta vald, sem ekki varðar það starf, sem það á að framkvæma.

Um greiðslu kostnaðarins hefi ég ekki frekar að segja. Ég veit, að það er viðkvæmt mál, að hlaða ekki kostnaði á ríkissjóð. En hinsvegar hygg ég, að sé ljóst, að það er visst taumhald á því, hvað mikill kostnaðurinn verður, ef ekki er greint sundur starfið í sérstaka flokka, og ég hygg, að það sé trygging fyrir því, að kostnaðurinn fari ekki úr hófi fram, að hann sé greiddur úr ríkissjóði. En ef mönnum er hinsvegar áhugamál, að kostnaðurinn sé greiddur af vörueigendum, þá er einnig hægt að koma því svo fyrir með því að samþ. till. mína undir c-lið.

Hv. 2. þm. Reykv. sagði, að það væri venjulegt að miða gjaldið við þunga, og nefndi fisk sem dæmi, en þetta gildir öðru máli með fisk, því að þar er verðmunur ákaflega lítill, en hinsvegar er hér um ýms matvæli og neyzluvörur að ræða, þar sem verðlagið er afarmisjafnt. Misræmið verður því mjög mikið, ef miðað er við þunga, vegna þess að verðmæti vörunnar er ákaflega misjafnt, sumar vörur mjög ódýrar, en aðrar dýrar, og myndi þetta verða til þess, að eftirlitið með ódýrari vörunum yrði óhæfilega hátt. Það væri því heppilegra, að allt gjaldið væri miðað við verðmæti, en ekki þunga.