06.03.1935
Neðri deild: 21. fundur, 49. löggjafarþing.
Sjá dálk 676 í B-deild Alþingistíðinda. (973)

27. mál, trjáplöntur og trjáfræ

Sigurður:

Einarsson: Ég skal nú ekki flytja langa ræðu um þetta mál umfram það, sem ég þegar hefi tekið fram. Ég hefi látið þetta mál til mín taka vegna þess, að ég var einn af flm. þess á síðasta þingi. Þegar ég sá það, að málið átti, að vonum, þar sem það er gott mál, að vísu ekki merkilegan, en ötulan andstæðing, þar sem var hv. þm. V.-Húnv., þá taldi ég mér skylt að láta í ljós mitt álit um málið. Það er ákaflega hlálegt, að þessi hv. þm. skuli yfir höfuð voga sér hér í þessari hv. d. að vanda um við þm. út af því, hvernig þeir fari með upplýsingar og heimildir. Hann sagði hér í ræðu, sem hann flutti fyrir nokkrum mínútum, að tiltekinn maður, Hákon Bjarnason, hafi fengið getins plöntur, sem hann hafi flutt til landsins og selt hér, og að hann ennfremur hafi fengið gefinn eftir innflutningstoll af þessum sömu plöntum, og svo sagði hv. þm., að það gæti orðið reikningsþraut fyrir hv. þm. A.-Húnv. að reikna út, hve mikinn ágóða Hákon hafi haft af þeirri verzlun. Það vill nú svo til, að ég hefi haft tækifæri til að afla mér vitneskju um, hversu rétt hv. þm. V.-Húnv. fer með þessi atriði. Þau eru helber ósannindi frá upphafi til enda. Þessum manni, sem hér á hlut að máli, voru gefnar plöntur, sem hann svo flutti til landsins og gaf félagi, sem hann starfar fyrir, og hefir unnið það starf með mikilli ósérplægni. Þær eru allar gróðursettar í gróðrarreit félagsins, og ekki ein einasta af þeim hefir verið seld. Enginn innflutningstollur hefir heldur verið gefinn eftir, sem hv. þm. vill vera láta. Það eru líka ósannindi, sem hv. þm. hefir borið hér fram, til þess eins að reyna að flækja málið. Og hann notar þá aðstöðu, sem honum gefst hér í hv. d. til þess að rægja og afflytja mann, sem enga aðstöðu hefir til að bera hönd fyrir höfuð sér hér í d., ekki vegna þess að hann eigi sökótt við þennan mann, heldur hins, að þm. álítur, að hann með því geti þjónað fyrrv. búnaðarmálastjóra, Sigurði Sigurðssyni.

Við skulum deila um sandgræðslumálið þegar það er á dagskrá. En þegar þessi hv. þm. belgir sig upp og hrósar sjálfum sér fyrir það, hve rétt og ráðvandlega hann fari með heimildir, jafnframt því sem hann þvælist fyrir góðu máli og reynir að tálma framgangi þess, þá finnst mér of mikið af því góða.

Það er ekki verið að leggja út á neina háskabraut, þó að skógræktarstjóra, sem vel er undir starf sitt búinn og um mörg ár hefir sýnt, að hann hefir áhuga á þessum málum, sé falin umsjón með innflutningi á trjáplöntum og trjáfræi. Nei, hér er ekki um annan háska að ræða en þann ímyndaða háska, sem hv. þm. hyggur Búnaðarfélag Íslands og Sigurð Sigurðsson vera í, ef frv. þetta nær samþykki. Það hefir gengið svo til svo að segja í hverju máli, að þessi þm. hefir rokið upp til að reyna að afla Sigurði fyrrv. búnaðarmálastjóra álits. Það eru ósannindi, eins og hver maður sér, sem frv. les, að í því sé sveigt einu einasta kaldyrði að þeim manni. Þess er ekki getið þar með gylltum stöfum né breyttu letri, hverjir af þeim, sem flutt hafa inn plöntur, hafi flutt inn góðar plöntur. En þess er þar getið, að ekki hafi verið svo tryggilega um hnúta búið í þessu efni sem skyldi. Og það er satt.

Skal ég svo ekki þreyta hv. þdm. með lengri umr. um þetta mál. Það er augljóst mál, að það er Búnaðarfélagi Íslands óviðkomandi að annast um þessa hluti, en að það er fyrst og fremst tilheyrandi verksviði skógræktarstjóra, þegar litið er á eðli þessa máls.