20.04.1936
Efri deild: 52. fundur, 50. löggjafarþing.
Sjá dálk 645 í B-deild Alþingistíðinda. (941)

85. mál, ríkisframfærsla sjúkra manna og örkumla

Bernharð Stefánsson:

Það er rétt, að það er ekki víst, að það frv. verði að lögum, sem samþ. er hér í d., því að Nd. getur fellt það, en þessi d. er búin að láta í ljós vilja sinn um það mál, sem hún hefir samþ., og það er engin ástæða til þess, að d. láti tvisvar vilja sinn í ljós um sama málið.

Út af fyrirspurn hv. þm. N.-Ísf. vil ég segja það, að ég fæ ekki annað séð en að það komi ekki til mála, að berklavarnagjaldið, sem verið hefir, verði innheimt á árinu 1937, ef þetta frv. verður samþ. Það stendur í 13. gr. þessa frv., að lög þessi öðlist þegar gildi, og svo eru talin upp lagaákvæði, sem jafnframt falla úr gildi, og þar með þau ákvæði í berklavarnalögunum, sem lúta að þessu gjaldi. Mér finnst því ákaflega eðlileg aðstaðan, sem meiri hl. fjhn. tók, þar sem hann vissi um þetta frv. Þegar frv. um breyt. á berklavarnalögunum var borið hér fram, þá boðaði hæstv. atvmrh., að þetta frv., sem hér liggur fyrir, mundi verða lagfært, og meiri hl. n. beið fyrst eftir því, og síðan eftir því, hvaða afgreiðslu þetta mál fengi. Ég vil því ekki taka á móti neinum ákúrum um það, að aðstaða meiri hl. fjhn. hafi ekki verið í alla staði eðlileg og rétt, eins og á stóð, þar sem þessi tvö mál eru svo nátengd.