18.12.1937
Neðri deild: 54. fundur, 52. löggjafarþing.
Sjá dálk 1240 í B-deild Alþingistíðinda. (1631)

63. mál, gjaldeyrisverzlun o. fl.

*Einar Olgeirsson:

Mér þykir það mjög einkennileg yfirlýsing hjá hæstv. fjmrh., að það sé gefið, að þótt útgerðarmenn fengju umráð yfir nægum gjaldeyri til innflutnings sins, mundu útgerðarvörur ekki lækka (Fjmrh.: Heldur þm., að firmun taki óveiddan fisk fram yfir bankatryggingu?). Eiga engir nema hringarnir vísa bankatryggingu? Er það þess vegna, sem útgerðarmönnum á að blæða? Verður hæstv. fjmrh. ekki að reikna með því, að útlendir seljendur muni bjóða því betri kjör sem stærri samtakaheild íslenzkra útgerðarmanna vill verzla við þá?

Hæstv. fjmrh. talaði um mun á gjaldeyrisráðstöfunum og innflutningsleyfum. Vitanlega er það til lítils að veita annaðhvort, en ekki hitt. Ég held annars, að hæstv. fjmrh. hafi ekki lesið brtt. mína til enda, þar sem greinilega er tekið fram, að útgerðarmenn skuli fá hvorttveggja.

Það er ómótmælanlegt, að það er hægt að lækka verðið. Það hefir þegar verið gert, t. d. á olíunni. Það þarf ekki lengur að deila um það, sem vitað er, og allir vita, af hverju sú lækkun stafar. Dæmið frá benzínverkfallinu er eitt nóg til að sýna, að hvenær sem það tekst að brjóta á bak aftur vald hringanna hér á landi, þá reynist hægt að lækka verðið. Þá tókst að láta hringana eina borga tollinn, sem ríkið lagði á benzínið.

Ég skal viðurkenna, að það eru kannske erfiðleikar á að hækka kolin. En samt tókst Kaupfélagi Reykjavikur og nágrennis í haust að lækka húsakol um 10–15%, og ég skil ekki undrun hæstv. fjmrh. yfir því, að mér skuli detta í hug lækkun á kolakostnaði veiðiflotans (Fjmrh.: Hvar stendur það í þessum brtt., að „Kron“ eigi að fá innflutningsleyfi?). Það var ég ekki að tala um, heldur hvað samtök útgerðarmanna gætu þýtt, ef þeir fá innflutningsleyfi. Við vitum, hvað þarna leiddi af innflutningsleyfi kaupfélagsins — og að nú skortir að vísu það á, að það hefir ekki fengið nein ný leyfi til kolainnflutnings. — Þessi reynsla held ég hljóti að benda hæstv. ríkisstj. á þá braut, sem við verðum að ganga.