29.03.1940
Neðri deild: 25. fundur, 55. löggjafarþing.
Sjá dálk 438 í B-deild Alþingistíðinda. (1042)

41. mál, íþróttasjóður

Frsm. minni hl. (Jón Pálmason):

Þegar atkvgr. fór fram síðast um tekjuöflun þessa frv., við 2. umr., var hún svo greinileg, að ég bjóst ekki við, að farið yrði að fitja upp á því sama aftur. Nú er ekki aðeins tekin upp samskonar till. og kolfelld var þá, heldur látin ganga lengra en þá, álagningin hækkuð um fjórðung, út l½% í 2%. Mér þykir mjög hæpið, að brtt. geti komið til atkv. samkv. þingsköpum, þar sem hún gengur lengra en hin, sem felld var, og vil biðja hæstv. forseta að lýsa yfir áliti sínu um það.

Ég vil ekki endurtaka rök mín frá 2. umr. fyrir því, hve hættuleg braut það er að skipta þannig tekjustofnun ríkisins og binda þá um ótiltekinn tíma. Þing og stjórn verða að hafa fjárveitingarvaldið á hverjum tíma, ef ekki skal stefnt í öngþveiti. Ég treysti því, að hv. þdm. láti ekki slíka stefnu verða hér ofan á. Viðvíkjandi því, sem hv. 1. þm. Skagf. (PHann) sagði um breyt. á stefnu þm. í þessum málum í sambandi við raforkuveitusjóð, má taka fram, að það er misskilningur hans, — þar var ekki að ræða um að taka af tekjum ríkisins og verja til sérstakra þarfa.

Brtt. hv. þm. Snæf. tel ég að sumu leyti óþarfa og að sumu leyti vafasama, því að nú eru á fjárlfrv. 30 þús. kr. til íþróttasjóðs og 16300 kr. til íþróttastarfsemi að öðru leyti, og munar ekki miklu á 46300 kr. eða þeim 50 þús. kr., sem brtt. ákveður. En vafasamt finnst mér, að rétt sé að binda í nokkru hendur Alþingis fram í tímann, eins og brtt. gerir. Ég skal ekki ræða þetta frekar nema tilefni gefist til, en óska þess að frv. nái fram að ganga eins og það er.