18.04.1940
Neðri deild: 44. fundur, 55. löggjafarþing.
Sjá dálk 708 í B-deild Alþingistíðinda. (1783)

70. mál, verðlagsuppbót á laun embættismanna og starfsmanna ríkisins og ríkisstofnana

Helgi Jónasson:

Aðeins örfá orð. Það er nú þegar búið að ræða mikið um þetta frv.

Það eru nú ekki nema 2 mánuðir síðan hæstv. fjmrh. hélt hér framsöguræðu í fjárl. í byrjun þings og 1ýsti því, og mér fannst að mörgu leyti á réttan hátt, hvernig ástandið væri í okkar fjármálum, og að hann hefði verið í vandræðum með að semja fjárlagafrv. án þess að gera lækkanir á útgjöldum ríkisins. Þetta gat ég vel skilið.

Og ástandið var þá mjög ískyggilegt, en síðan hefir það ekki batnað. Að vísu má segja, að við höfum haft mikinn útflutning síðan og kannske með meira móti. En nú er ástandið svo, að þeim markaði virðist vera lokað um ófyrirsjáanlega langan tíma, sem við höfum selt upp undir helming af okkar afurðum á á undanförnum árum. Og við vitum ekki, hvort við getum selt þangað eða þá hvenær. Vertíðin hefir auk þess að miklu leyti brugðizt. Svo að útlit er fyrir, að ástandið verði miklu verra heldur en í byrjun þings varð séð. Hinsvegar hefir dýrtíðin aukizt mjög. Þess vegna álít ég, að frv., sem hér liggur fyrir, eigi að ýmsu leyti rétt á sér. Þeir menn, sérstaklega hér í Reykjavík, sem lágt eru launaðir, geta varla framfleytt lífinu með núverandi launum, og því er nauðsynlegt að bæta þeim þau upp. En ég undraðist það í dag, þegar það var fellt að setja hámark á dýrtíðaruppbótina. Því að við getum varla gert ráð fyrir meira á næsta ári en að fólkið geti dregið fram lífið sómasamlega.

Ég er fylgjandi brtt. fjhn., en fylgi mitt við frv. verður mjög undir því komið, hvernig þeim reiðir af.

Um brtt. hv. þm. N.-Ísf. er það að segja, að ég tel sjálfsagt og rétt að samþ. hana, því að þeir, sem hafa yfir 8 þús. kr. tekjur, þó ekki séu þær allar greiddar úr ríkissjóði, eiga að mínu áliti ekki fremur að fá dýrtíðaruppbót heldur en aðrir með sömu tekjur, þó að þeir fái þær að öllu leyti úr ríkissjóði.