18.08.1942
Efri deild: 9. fundur, 60. löggjafarþing.
Sjá dálk 7 í D-deild Alþingistíðinda. (782)

49. mál, bændaskóli Suðurlands

Forsrh. (Ólafur Thors) :

Vei þeim, sem hneykslinu veldur! Hv. 10. landsk. hefur orðið til þess að hneyksla hv. þm. Str. með því að bera fram þá till., sem hér er til umr. Hann átti ekki að fara þannig að, segir hv. þm. Str., hann átti að fara upp í stjórnarráð og tala við stj. Svo var það í minni tíð. Hvað á þingið svo sem að vera að skipta sér af slíku? Svo stendur þessi hv. þm. hér upp með dæmalausum rembingi og dróttar því að hv. þm. Barð., að hann hafi orðið sér til skammar á einhverjum framboðsfundi. Og þetta er maðurinn, sem var að tala um það einu sinni í útvarpsumr., að sjálfstæðismenn flöðruðu upp um bændur, og viðhafði í því sambandi orðið „svei“, rétt eins og þessir andstæðingar hans væru hundar. Hér má nú sannarlega viðhafa máltækið : „Öðrum ferst, en þér ekki“, eða, svo að ég noti bændamál: „Þér ferst, Flekkur, að gelta.“

Ég hef reyndar enga löngun til þess að troða illsakir við þennan hv. þm., en ég get ekki setið undir því þegjandi, þegar haldið er fram öðru eins og því, að þm., sem eru í flokki ríkisstj., megi ekki bera fram till. eins og þessa. Og ég verð að segja það fyrir mitt leyti, að ég tel mér skyldara að hlýða fyrirmælum, sem koma frá heilli þingd., en þeim, sem koma frá einum þm., jafnvel þótt hann sé flokksmaður minn. Og svo er þessi dæmalausa einræðishneigð þessa hv. þm. Hér kemur fram nýr þm., segir hann, sem leyfir sér að hafa skoðanir og meiningar og deila við mig. Og ég, sem hef setið á þingi, síðan ég lagði Tryggva Þórhallsson! — Og svo sú sannfæring hv. þm., að hann hafi nokkurs konar einkarétt á því að hafa vit á landbúnaðarmálum. Nei, það er vissulega hægt að bjóða okkur of mikið af slíku. Ég tel að vísu, að þessi hv. þm. þurfi ekki að hafa minna vit á hlutunum en menn eins og gengur og gerist, en hann hefur ekkert meira vit á þeim en aðrir hv. þm. Og það er sannarlega kominn tími til að segja honum til syndanna í þessu efni.