06.03.1946
Neðri deild: 81. fundur, 64. löggjafarþing.
Sjá dálk 1640 í B-deild Alþingistíðinda. (2350)

184. mál, tekjuskattur og eignarskattur

Gísli Sveinsson:

Herra forseti. Ég hef við 1. umr. málsins gert nokkra grein fyrir því, að till., eins og hún er orðuð í frv., væri ekki nægileg til þess að ná því takmarki, sem hlýtur að hafa vakað fyrir þeim, sem stóðu að flutningi þessa frv., og að nauðsyn bæri til, að tekin yrðu nokkur stökk í löggjöfinni, ef þetta mál ætti að endurskoðast í sjálfu sér. Í samræmi við þau orð mín, sem ég skal ekki endurtaka, leyfði ég mér að bera fram brtt. um umorðun og þar af leiðandi nokkra breyt. á sjálfu frv. eða við 1. gr. frv. eins og hún var orðuð á þskj. 475. Í þessari brtt. er ætlazt til, að hinar ófullkomnu skýrslur, sem hreppstjórar venjulega hafa annazt um, falli úr sögunni og ein allsherjar skýrslugjöf eigi sér stað á þann hátt, sem nýrri tíma löggjöf gerir ráð fyrir, að öruggast sé til skattframtals, og er þá formsbreyt. á þeim eyðublöðum, sem hér um ræðir, og mundi fela í sér meiri sundurliðun en átt hefur sér stað á framtölum, og mætti þá sameina þetta þannig, að ekki aðeins skattanefndirnar fengju skýrslurnar til þeirra nota, sem þar til eru nefnd, heldur fengi hagstofan síðan þær skýrslur, annaðhvort skýrslurnar sjálfar eða útdrátt úr þeim, frá skattanefndunum, eftir því sem henta hefði þótt, að hagstofan hefði með höndum og gæfi síðan út. Eftir að ég hafði samið þessa brtt., hafði ég tal af hagstofustjóranum og sýndi honum uppkast að till., en hann hafði ekkert við hana að athuga og taldi þetta mikla framför, því að honum var manna kunnugast um það fyrir sínar athuganir á þessum framtölum áður, að þetta var ófullkomið fyrirkomulag og við svo búið mátti ekki lengur standa. Eftir að þessi till. kom fram, kom þar til, að þá þurfti landbn. þessarar d. að taka málið til meðferðar, og féllst hún á mína brtt., þó með lítilfjörlegri breyt., sem er í því fólgin, að ef ófullnægjandi er fram talið, skuli áætlað, sem í rauninni er ekki neitt nýtt, því að það er ekki annað en það, sem hreppstjórar hafa iðulega gert og raunar orðið að gera. En það skaðar ekki, þó að þetta sé tekið fram og sömuleiðis sérstaklega getið um heyfeng til framtals vegna þessara víkkuðu skýrslna. Brtt. hv. n. hefði því að réttu lagi átt að vera brtt. við brtt., en í stað þess hefur n. borið fram brtt. við frv. sjálft, en það kemur í sama stað niður, því að efni minnar brtt. er tekið þar upp, og því fellst ég á þá brtt., sem er sama sem mín till. með örlítilli viðbót, og tek ég því aftur mína brtt.