16.04.1946
Neðri deild: 112. fundur, 64. löggjafarþing.
Sjá dálk 848 í B-deild Alþingistíðinda. (989)

7. mál, skipakaup ríkisins

Frsm. meiri hl. (Einar Olgeirsson):

Aðeins örfá orð út af því, sem hv. 2. þm. S.-M. sagði. — Ég gæti nú trúað því, að honum og flokksmönnum hans þætti nóg um þessi skipakaup, því að þeir hafa ávallt sýnt fjandskap við sjávarútveginn, en reyna að dylja fjandskapinn og fara þar að auki með ósannindi. Ég álít skynsamlegast að láta smíða togara erlendis, en vélbáta hér heima. Og það er vegna aðgerða þessa þm. og annarra, að vísitalan er svo há, að íslenzku bátarnir eru dýrari. Og það hefur aldrei verið haft á móti því, er leitað hefur verið til Nýbyggingarráðs um að útvega mönnum báta utanlands frá, heldur þvert á móti. Það er líka slegizt um alla þá báta, sem smíðaðir eru innanlands, og ég veit ekki betur en að þessir bátar borgi sig á einni vertíð. Svo að það er misskilningur hjá hv. þm., að þessir bátar seljist ekki. Það er gjaldeyrissparnaður að smíða bátana hér, en auk þess yrðu þeir svo snemma til, og er því heppilegast að smíða bátana innanlands. Og þetta er meira en auglýsing hjá hæstv. ríkisstj., og á hv. þm. e. t. v. eftir að sjá það. Ég tel illa farið, ef íslenzkar skipasmíðar hefðu verið skildar eftir, og ég held, að því fari fjarri, að það eigi að telja úr ríkisstj. að leggja í þessa hluti, heldur hvetja hana til að gera meira. Íslenzkar skipasmíðastöðvar eru vel samkeppnisfærar við aðrar skipasmíðastöðvar. Og skipasmíðastöðvarnar verða að hafa öryggi um sölu á bátunum, svo að aldrei verði dauður tími hjá þeim, sem eru jafnframt viðgerðarstöðvar um vertíðar. Ég geri ráð fyrir, að í stað þess að semja um marga báta í Svíþjóð, þá hefði verið betra að semja um þá hér heima, svo að þeir hefðu verið fyrr tilbúnir og ekki orðið miklu dýrari.

Ég vil svo lýsa mig fylgjandi þessu frv. og tel algerlega skakkt af stjórnarandstöðunni að sýna þannig fjandskap við sjávarútveginn og skipasmíðarnar.