08.04.1947
Neðri deild: 107. fundur, 66. löggjafarþing.
Sjá dálk 1685 í B-deild Alþingistíðinda. (2819)

209. mál, Egilsstaðakauptún í Suður - Múlasýslu

Forsrh. (Stefán Jóh. Stefánsson) :

Eins og tekið er fram í grg., óskaði félmrn. eftir því, að allshn. flytti þetta frv. Frv. fylgir ýtarleg grg., og fyrir þá sök tel ég ekki ástæðu til að fara mörgum orðum um frv. né skýra það nákvæmlega hér.

Í frv. er lagt til, að stofnaður verði nýr hreppur, sem nefnast skuli Egilsstaðahreppur, og skuli lagðar til hans 3 jarðir úr hvorum af aðliggjandi hreppum, Vallahreppi og Eiðahreppi. Fyrirhugað er, að upp rísi við Egilsstaði sérstakt sveitaþorp, og eru fyrir hendi öll líkindi til, að svo verði í nánustu framtíð. Má benda á það, að þegar hefur verið byggt allmikið á þessum stað, og m. a., sem byggt hefur verið, er sjúkrahús, læknisbústaður fyrir tvo lækna og auk þess bústaður handa dýralækni Austurlands. Kaupfélag Héraðsbúa á Reyðarfirði hefur og komið upp kaupfélagsútibúi á staðnum, og fyrirhugað er að byggja þar einnig sláturhús. Þegar það þótti sýnt, að þarna risi upp þorp með tímanum, þá var strax ráðgert, að þarna skyldi myndast skipulagt sveitaþorp, og í grg. frv. má sjá, að gerðar hafa verið ráðstafanir til þess. Að vísu verður Egilsstaðahreppur lítill í fyrstu, en búast má við, að hann verði með tímanum allfjölmennur. Reynt hefur verið að ná samkomulagi við umrædda hreppa, hvað snertir afhendingu áður nefndra 6 jarða, sem þarf til myndunar hins nýja hrepps. Að vísu hefur enn ekki náðst samkomulag um þetta atriði, en fullur skilningur virðist þó vera fyrir hendi í báðum þessum hreppum. Gert er ráð fyrir, að ríkið kaupi lendur þar eystra til þess að útvega kauptúninu byggingarlóðir, og til þess er veitt heimild í frv. Hvað snertir skipulagningu þorpsins, þá hefur skipulagsstjóri ríkisins ásamt fleirum athugað það mál gaumgæfilega og þegar gert bráðabirgðauppdrætti af fyrirhugaðri skipulagningu kauptúnsins. Einnig hafa verið höfð samráð við hv. þm. beggja Múlasýslanna, og væntanlega ljá þeir máli þessu stuðning.

Ég sé þá ekki ástæðu til þess að fjölyrða frekar að sinni. Þar eð málið er flutt af n., þykir ekki ástæða til að vísa því til n. En ef fram kunna að koma brtt., er þess að vænta, að hv. allshn. taki þær til athugunar. Ég vil eindregið mælast til þess, að frv. þetta nái að ganga gegnum þessa hv. d.