14.05.1947
Efri deild: 132. fundur, 66. löggjafarþing.
Sjá dálk 269 í C-deild Alþingistíðinda. (4043)

20. mál, vinnumiðlun

Hannibal Valdimarsson:

Herra forseti. Ég verð að segja það, að ég varð dálítið undrandi yfir frv. því, sem hér liggur fyrir, og vildi ég segja um það nokkur orð. Í frv. er lagt til, að l. frá 1935, um vinnumiðlun, verði breytt á þá leið, að hlutaðeigandi bæjarstjórn skuli kjósa 3 menn af 5 í stjórn vinnumiðlunarskrifstofunnar, en atvmrh. skuli engan mann tilnefna, og er ríkisstj. með því ákvæði alveg svipt þeirri aðstöðu að geta haft nokkur áhrif á skrifstofurnar úti um land. Einn nm. er svo samkv. frv. tilnefndur af verkalýðsfélagi eða fulltrúaráði verkalýðsfélaga innan Alþýðusambands Íslands, og einn skal tilnefndur af félagi atvinnurekenda á staðnum. Nú er svo ráð fyrir gert, að bæjarsjóður beri kostnaðinn við skrifstofuhaldið að 2/3 hlutum, en ríkissjóður greiði 1/3 hluta. Það virðist því ekki vera nema eðlilegt og sjálfsagt, að ríkisstj. eigi einn mann í stjórninni.

Með frv. þessu, ef að l. verður, er bæjarstjórnarmeirihlutum fengið einstakt tækifæri til þess að ráða, hvaða menn séu í stjórn skrifstofunnar í hverjum bæ, og hygg ég, að frv. þetta sé fram borið sérstaklega með einn kaupstað í landinu fyrir augum, og á þeim stað á hvorki verklýðsfélagið né félag atvinnurekenda víst að fá tilnefnda þessa tvo menn, sem gert er ráð fyrir í frv.

Tilgangurinn með frv. er því aðeins sá, að fá þessu breytt á þessum eina stað til valdaaukningar einum bæjarstjórnarmeirihluta á landinu, og ég gæti ímyndað mér, að þeir, sem nú kynnu að vera samþykkir þessu frv., snerust seinna á móti því. Ég sé enga ástæðu til þess að gera breyt. á þeim l., sem gilda nú um þetta efni, vegna augnabliksástands í einum bæ, og ég get ekki séð, að lagasetning sem þessi eigi við nokkur skynsamleg rök að styðjast, og vænti þess eindregið, að hv, þm. felli þetta frv.