12.05.1947
Neðri deild: 126. fundur, 66. löggjafarþing.
Sjá dálk 412 í C-deild Alþingistíðinda. (4365)

231. mál, hafnarbótasjóður

Frsm. (Sigurður Kristjánsson):

Herra forseti. — Sjútvn. d. hefur orðið sammála um afgreiðslu þessa máls, en sökum þess að tími vannst ekki til að rannsaka til hlítar efni síðari málsl. l. gr. frv., urðu nm. sammála um að fella það niður úr frvgr. að sinni. Þessi síðari málsgr. fjallar um það, að ríkið skuli leggja fram fé í hafnir eða lendingarbætur á þeim stöðum, þar sem hlut eiga að máli sveitarfélög, sem ekki geta lagt fé á móti, og að þannig sé lagt fram nokkurt fé, án þess að fé komi á móti frá sveitarfélögunum. Þetta er í samræmi við það, sem upphaflega var til ætlazt, þegar frv. var flutt. Aðstaðan hefur hins vegar nokkuð breytzt að ýmsu leyti, og hefur það komið í ljós, að hafnarmálin hafa farið töluvert á rugling fyrir skammsýni þeirra manna, sem hlut eiga að máli, því að það hefur oft komið fyrir, að stungið hefur verið upp á hafnarbótum á einum stað, þar sem þær mundu verða til hinna mestu þjóðnytja, en þá rísa menn upp andvígir gegn því í nágrannahéruðunum, og það hefur verið svo, að hver maður hefur viljað taka afstöðu til hafnarbótanna út frá því sjónarmiði, hvort þær eigi að gera í hans „kvaðrat“ eða ekki. Af þessu hefur leitt það, að hafnarbætur hafa oft farið mjög á dreif og þar hefur hver otað fram sínum tota. Hefur því á fáum stöðum tekizt, að fá framgengt að gera verulega nothæfar hafnir eða á þessum málum þannig tekið að gera hverja höfn í einni lotu. Þessi þróun, sem er mjög óheppileg, hefur orðið til þess, að ég, sem var meðflm. að frv. um breyt. á hafnarl. á þskj. 684, er orðinn í vafa um það, hvort hægt sé að leyfa líka hluti í l., sem frv. gerir ráð fyrir, sökum þess að þá mundi hlaupa upp til handa og fóta múgur manns við strendurnar, sem ekkert fé hefur til að leggja fram til hafnarbóta, en krefst framlags úr hafnarsjóði, sem þar með yrði fljótlega uppurinn. Hins vegar telur n. rétt, að þetta mál komi til athugunar síðar, en um fyrri málsl., sem fjallar um það atriði, að úr hafnarbótasjóði megi veita fé til endurbóta á hafnarmannvirkjum, sem orðið hafa fyrir skemmdum af óviðráðanlegum orsökum, varð n. sammála um að leggja til, að yrði samþ., og brtt. í nál. á þskj. 798 fjallar einmitt um það.

Ég vil taka fram, að misprentun hefur orðið á einum stað, þar sem stendur hafnarsjóður, en á að vera hafnarbótasjóður. Ég mun svo ekki hafa um þetta fleiri orð, en n. leggur til, að frv. verði samþ. með þeirri breyt., sem um getur á þskj. 798.