23.11.1948
Sameinað þing: 20. fundur, 68. löggjafarþing.
Sjá dálk 91 í D-deild Alþingistíðinda. (4379)

33. mál, stjórn stærri kauptúna

Pál1 Zóphóníasson:

Herra forseti. Ég geri það að tillögu minni, að þessu máli verði vísað til n. Það finnst mér sjálfsagt. Ég vil einnig biðja hv. allshn. að athuga aðra hlið á málinu en hér hefur verið rædd. Það er stöðugt verið að skipta hreppum, og þegar kauptún hafa náð ákveðinni íbúatölu, hafa þau eftir lögum nú rétt til að verða sérstakur hreppur. Venjulega er engin óánægju við slíka skiptingu. Það held ég, að stafi fyrst og fremst af því, að ekki eru nú ákvæði í l. um, að hlutar úr hreppi geti haft mál sameiginleg, t. d. skolpleiðslu, nema vera sérstakt hreppsfélag. Þessu mun vera öðruvísi háttað í Noregi. Þar held ég að stjórn þessara mála sé bezt, þar sem ég þekki til. Þar geta innan hreppsheildarinnar myndazt hagsmunaheildir um framkvæmd einstakra mála. Hér hlýtur því meira en eitt sjónarmið að koma til greina. Þetta þarf nána athugun, svo að ekki sé hætta á endalausri skiptingu hrepps sökum nokkurra sérmála ákveðins fjölda hreppsbúa. Það er óheppileg leið að búta hreppa niður. Ég bið því n., að í sambandi við þær breyt., sem gerðar kunna að verða á sveitarstjórnarlöggjöfinni, sem mun vera í aðsigi, að athuga þetta mál nákvæmlega með tilliti til þess. Það ætti að reyna að koma í veg fyrir það, að hreppar skiptust um of, því að það eru allir óánægðir með, og litlir hreppar eru oft fjárhagslega getulausir.